Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Haktan inen tek din var, onunda İslam adı!
Sairleri batıldır, zira tümü nesholdu.
Meçhul çoğa son Hak din, sadece olur yâdı
Tart oldu hayatlardan, çok akitler fesholdu.

Herkes bir din uydurup, lanse eder etrafa(!)

Vermiş iken yaradan; ulvi makam insana;
Ne yazık ki çok gördü; bu rütbeyi ins sana!

Hilafet-i arziye, verdim derken Hak sana;
'O konuşan hayvan' (!) der, bazıları bak sana!

Yok, farz etsek kalçayı ve ondaki olanı?
Bir düşünün durumu! Neye yarar o, insan?
Der-hatır et anüsü! Bırak geri kalanı!
Ondan mahrum bir kulu, mümkün ise sen ins san(!)

Yiyip, içip, hazmedip, olmasaydı tahliye?

Mabut yapmış bir akılsız, bildiğiniz delik taşı,
İlim bilmez avam kısmı, demiş ona; ”dilek taşı(!)
Laf anlamaz, dert dinlemez altı üstü kaya işte,
Ondan medet uman bönler, vurur taşa bir gün başı!

Çaput bağlar kimi dala, ondan umar emelini(!)

Ser gerdan’ca yaşama, koy serine bir gaye?
Harcanmasın boş yere, ömür denen sermaye?
Hedef onu vereni, razı kılmak olmalı!
Yoksa ömrü mahveder, şundan başka her gaye!

Yapamazsın onda sen, gönle göre harcama!

Her şey gibi değişti, şairliğin modası(!)
Mizaç oldu onlara(!) eskilerin bida’sı.
Kurban eder(!) pek çoğu, manaları lafız’a
Birçoğunun kafiye, olmuş sanki ada’sı(!)

Kıstasları batıdan, besteleri batıldır!

İlimden cüdayız, çoğumuz malum!
Boğma cehilde, affet Allah’ım!
muzahraf ilimle dolmuş çok âlim,
Hayırlı ilimler, lütfet Allah’ım!

Cahiller cehliyle, eder iftihar,

Kaçtı tadı şiirin
Serbest vezin çıkınca.
Ruhu uçtu şairin,
O şuurdan geçince!

Şiir şuur demektir!

Kayboldun çoktan beri darıldın mı bizlere
Dön artık barışalım affet bizi ey hayâ
Pembelik ver yeniden tunç, a dönmüş yüzlere
Sarılıp dürülelim seninle doya doya

Yakışırdın ne güzel genç kızların yüzüne

İbret alır arif olan her şeyden
Sende ibret epey fazla kelebek
Nasıl çıkar bu güzellik o şeyden
Göz görmese eder akıl bundan şek

Kimse demez “tırtıl onun anası”