Cevat Çeştepe Şiirleri - Şair Cevat Çeştepe

bir yağmur damlası penceremde.
tepeden tırnağa sırılsıklam.
nasılsın iki gözüm desem, sorsam halini,
nerden başlasın, nasıl anlatsın derdini.
o bir kanatsız kuş penceremde.
yukarıdan aşağı sırılsıklam.

katmerlenmiş küfür olur eser
kuşkulu ve korkuya çok gebe geceler.
her köşe başında gizli yasak avcılar,
kara puslu kanlı kurşunlarıyla
yasak mevsimlerde avlarını gözler.

bilmem bakıp ta gördüğün oluyor mu hiç
pencerenden dışarı bir gece vakti.
yüreğinde serenatlar,
gün görmemiş çelik kadar parlak
ve keskin bir bıçak illetinde
sevdanın sana dönük yüzünü.

dikkat;
bu kitabın sonunda önce ayrılık vardır.
sonra bütün yanlışlıkların
ve çirkin hesapların
cinayet ve gözyaşlarının
ve tarifsiz acıların

sınırlarım; hayal güçlerimin boş belgesi.
bar iskemlelerinde, elimden kaçmış zamandayım.
adressiz mektuplarımda zehir-zemberek,
ses duvarlarında volta atıyor kanatlarım.

dehşet verici sokak kadınları, ucuz karanfil.

hiçbir şey olmasın elinde,
ben tek başıma giderim.
sen izle istersen, bak ardımdan
belki bir parça el salla
ya da hiçbir şey yapma.
ben yalnız giderim.

duvara ismini yazdım, her gece yarısı.
dumanı ile içimdeki katran karası zehirin
ve şarap kokulu ve bulantılı bir sarhoşlukla.
artık iflah olmaz bir tutkuydu
içimden geldiği gibi ve yarı uykulu.

rengin bir sihir gibi, ateşe atıyor harmanımı.
gökyüzü hep aynı yangınımın yol arkadaşı.
Rengin güneş yanığı.
ellerim yangın lekesi.
bir gece yol kenarından bak,
dur gitme biraz,

kimse bilmez şimdi
kayıplara saklanmış gemicinin
neler yaptığını.
belki dayamıştır sırtını
bir yorgun dalgaya.
iskelesinin gazı bitmiş

o albümleri çıkarıyorum saklı dolaplardan.
bir akşam üzeri de sen, ya da başka bir zaman.
yüreğimin içinde gözyaşları ile beslenen
çiçeklerle yazıyorum şimdi
resminde elinde tuttuğuna hiç benzemeyen.