Cevat Çeştepe Şiirleri - Şair Cevat Çeştepe

ben hastayım canım
mevsimim geçti.
tüylenmiş bir kurtçuk kemirdi içimi
yedi bitirdi.
o son yağmurda fena vurdu hani
hepsi üst üste geldi.

zorla kolundan tutup çıkarsam dışarıya
ıslık çalmasını öğretsem,
bildiğim türkülere eşlik etmesini.
oturup deniz kenarında tek başına
kayalardan ayaklarını denize sallamasını,
güneşe karşı yumarken gözlerini

bir gölge bırakalım hiç olmazsa geride.
adı cesaret olsun.
avuç avuç, kana kana içtiğimiz
çöl ortasındaki hayatımızda
yalnız o asılı dursun.

içinizdeki devrimin,
kendi devriminizin ateşleri yani
ne Kübalı bir şairin dizeleri kadar uzakta,
ne de gemicinin görebildiği
ilk kara parçası kadar yakında.
onlar sizin ellerinizin altı,

Bu bayramın ilk sabahında, en erken uyanan biz olalım.
Biz olalım, penceremizi açıp, güneşle ilk göz göze gelen.
Sonra sadece bir solukluk dahi olsa hiç kirlenmemiş temiz bir hava arayalım-bulalım.
Bulamazsak o temiz hava biz olalım.

Bu bayramın ilk sabahında bize gösterilmek istenilenleri değil görmek istediklerimizi, duymamız istenilenleri değil, duymak istediklerimizi duyalım-görelim.

siz bilmediğiniz bir şehirde kaybolun biraz.
biz gül koklayıp çiçekçi vitrinlerinden
saçlarımızı rüzgara boyayacağız.
imbatla telli, lodostan duvaklı
düğün-dernek yapacağız.

o gün sen gittikten sonra ben çok ağladım.
içsem olmazdı, kötü sarhoş olacaktım,
yatmaya kalksam boşuna, uyuyamazdım.
yapacağım tek şey kalmıştı geride,
çaresizliğimin yangınımı söndürmek için
sen gidince ağlamaktı, onu yaptım.

“önce elimizde bir fotoğraf vardır.
saçı sakalına karışmış bir yaşlı adam
elindeki bastona dayanarak zorla yürümektedir.
yol toprak, zaman nereye çekersen o
ve arkada görünen başı dumanlı dağlardır.
yaşlı adam yıllar önce bir gece yarısı

sana şimdiye kadar,
hiç şiir yazmadım diye sitem etmişsin bana.
demek alıcı gözle bakmıyorsun yazdıklarıma.
benim yazdığım her şiirde
benden bir sitem saklıdır sana, görmesen de.

hüviyetimi bulutlar almıştı elimden,
yağmur kaçağıydım.
firardaydım .
kurtlar sofrasında sırtlan payını ben almıştım
aslan payı korkunun krallığına düşmüştü.
kıskanmıştım.