Çelik ve yangın Şiiri - Eylül Çiçeği

Eylül Çiçeği
62

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Çelik ve yangın

Yabancı bir kadının sesi değdi kulağıma,
O an bir kış çöktü benim baharıma, bağıma.
Göğsüm ortadan ikiye bölündü, nefesim kesildi,
İçimde ne kadar umut varsa, bir anda ezildi.

Dünya başıma yıkılıyordu o telefonun ucunda,
Bir can pazarıydı sanki ruhumun avucunda.
Ama vermedim sırrımı, düşürmedim o dik başı,
İçime akıttım o an o sıcacık, o tuzlu gözyaşı.

Nasıl bir savaştı bu; dışım sakin içim mahşer yeri,
Bir adım bile sarsılmadım basmadım asla geri.
Sesimi bir çelik gibi kuşattı o mağrur gururum.

Acıdan ölürken bile değişmedi profesyonel duruşum.
O ses bir mühür gibi kazındı yanan bağrıma,
Kimse inanmadı o an benim sustuğuma, ağrıma.
İçimdeki volkanı o asil sükutla örttüm ya tek başıma,
İşte o an feda olsun, benim bu bükülmez yaşıma.

Eylül Çiçeği
Kayıt Tarihi : 31.05.2026 12:18:00