Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Eğer seni sevseydim,
Bin defa terk ederdim.
Sevgi akıl işidir,
Böyle zulüm çekilmez derdim.
Eğer sana aşık olsaydım.
Bin defa vazgeçerdim.

Henüz bitmedim...
Haklısınız eksildim,
Sözüm yok yıprandım,
Defalarca yerlere düştüm,
Defalarca çamura bulandım.
Horlandım,

Beklemekle geçen ömrüm,
Elbet bir gün bitecek.
Yüreğimde çırpınan bu hasret,
Canımdan çekip gidecek.
İlla ki sen diye atan kalbim,
Bir gün toprağa düşecek.

Keşke ellerimi açarken gelseydin,
Gözlerimi açarken değil.

Sen benim uyuyarak kalamadığım,
Tekrar uykusuna dalamadığım,
En güzel rüyaydın sevgili...
Gölgesinde yaşıyamadığım,
Beraberimde taşıyamadığım,
Asırlık çınarımdın...

Ayrılmayı kafaya koymuş bir kere.
Söylediği her şey bahanesiydi.
Hele çok sevdin sıkıldım dedi ya,
Bu mazeretlerinden en şahanesiydi.

Sen benim gülen yüzüm,
Aydınlık yanımsın.
Sen benim neşem, sevincim,
Mutlu yarımsın.
Sen benim çocukluğum, gençliğim,
İlk heyecanımsın.

Seni gördüğümde titrek,
Sensiz kaldığımda ödlek,
Sesini duyduğumda eblek,
Konuşmak istediğimde ahrazım.
Tam bir aptal misali...
Çünkü erişilmezimsin.

Farkında mısın?
Azar azar azalıyorsun.
Ya ben iyileşiyorum,
Ya da sen yaralarını azdırıyorsun.
Farkında mısın?
Ağır ağır bana benziyorsun.

Geç diye diye geçti ömür.
Ne anı yaşayabildik,
Ne zamanı yakalayabildik.
Sadece geç diyebildik,
Ve ne yazık geçti ömür.
Hep bir adım geriden geldik,