Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Bazen diyorum ki hiç yaşamasaydım,
Nasıl olsa zaten bilmiyordum aşkı.
Tanımasaydım seni, görmeseydim gözlerini.
Hayatı bildiğimden ibaret sansaydım,
Aşkı sadece kitaplarda okusaydım.
O zaman dayanmak daha kolay olurdu.

Ne oldum ne yoktum.
Ne azdım ne  çoktum.
Aktım gönülden gönüle.
Ne doldum ne de boştum.
*
Gördüm hasretim katlandı.

Gözüyle değil gönlüyle gören için,
Gözden ırak olsan neye yarar.
Aklıyla değil kalbiyle seven için,
Zalim olup zulmetsen ne çıkar...
***
Teniyle değil canıyla gelen için,

Ey kalbim;
Hiç bir aşk bir başına yaşanmaz.
Bil ki hiç bir yola, yalnız çıkılmaz.
Bu dünya da,
Her şeyin bir tamamlayanı var.
Yarım kaldım diye üzülme.

İçim üşüyorum dedikçe,
Üstüme battaniye attı.
Ben tir tir titrerken,
O daha çok yaktı...
Oysa tek yapması gereken,
Bir kez sevgi ile bakmaktı...

Bu gece, hüznüm boyumdan büyük,
Sevdam omuzlarımın taşıyamayacağı bir yük,
Bu gece bana sabah olmayacak,
Ama unutma sevgili,
Bir daha senin de yüreğine güneş doğmayacak.
***

Beklemeye tahammül kalmadı.
Bilesin ki;
Bu gemi bu limandan ayrılacak.
Ya benimle gel,
Aşka yelken açalım.
Ya da sen kal,

Hadi sevdam kalk,
Kaldığın gönül bize dar,
Kıymet bilmez, halden anlamaz bir yârin var.
Sevmek tek başına bu zamanda yetmiyor,
Her ne yapsan da taş kalplere fayda etmiyor...

Ben giderken,
Senden de bir parça kopup gitmiyorsa,
Boş yere âşık oldum demeyeceksin.
Ben gelirken,
Yüreğin bayram yerine dönmüyorsa,
Boş yere kalbime ümit vermeyeceksin…

Bu gönül han mı ki;
Dilediğin zaman gelip,
Dilediğin zaman gidesin.
Yok öyle;
Geçiyordum uğradım diyesin.
Ey sevgili aşk bir ateştir,