Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Ben sende hep iken,
Senden ayrılınca hiç oldum.
Kalbine girdiğimde tek iken,
Kalbinden çıkınca çok oldum.
Senin yanında var iken,
Uzağına düşünce yok oldum.

İşte anla artık sevgili, gerçekte seni ne çok sevmişim,
Senin için gün gelmiş, serden değil senden bile geçmişim.
Düşünsene, toprağında kök sal, mutlu ol diye,
Ben ömür boyu sürecek sensizliği seçmişim.

Gökyüzü sevdamın şahididir,
Şimşekleri ile eşlik eder.
Bulutlar aşkımın tanığıdır,
Yağmurları ile gözyaşı döker,
Canlılar hep bir ağızdan şarkılar söyler, kuşlar cıvıl cıvıl öter.
Sen susarsın sevgili,

Sen üzülme,
Gerçekten iyiyim ben merak etme,
Sadece ayağa kalkmakta zorlanıyorum,
Ayaklarım taşımasa da bedenimi,
Sandalyemde tekerlek var,
İyi kötü her yere gezdiriyorum kendimi.

Bir sızı var yine bu aralar kalbimde;
Ya yüreğimde yeni bir yara açtın,
Ya da kanayan yarama tuz basıp kaçtın.
Ya kalbimi üç kuruş için âleme sattın,
Ya da tuttun beni de maziye kattın.

Tamam aşıktım ama,
Şerden hiç hayır ummadım.
Belki görmezden geldim ama,
Asla gözümü de yummadım.
Sen gafletimden sanırsın da.
Ben hiç şeytana uymadım,

Sesin mi böylesine güzel,
Yoksa konuştuğun sözün mü?
Ben miyim bu tarif ettiğin,
Yoksa bana bakan gözün mü?

Anlat sevgili;

Ey, bana benden yakın olan sevgili,
Lal olsam,
Duyar mısın sesimin sessizliğini,
Kör olsam,
Aşar mısın gözümün karanlığını,
Zindana koyulsam, dört duvarın arasına atılsam,

Zor olan aşık olmak değildi ki.
Aşkı bulmaktı.
Gözlerinde cenneti,
Kokusunda amberi,
Yüzünde gülleri bulmaktı.
Zor olan acı çekmek,

Sana karşı susmak, dilimi bağlamak kolay,
Mühürlerim dudaklarımı sesim çıkmaz,
Otururum bir tenhaya varlığım dahi bilinmez,
Zor olan ise hep adını haykıran kalbimin sesi dinmez.

Sana bakmamak, güzelliğini görmemek kolay,