Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

İlk defa geldin sevgili,
Hoş geldin, ne iyi ettin…
Gülen yüzün,
Işıl ışıl gözlerinle beni bahtiyar ettin.
Ne çok özlemişim,
Ne çok hasretmişim bu ana,

Bir elimde hüznüm,
Diğerinde sevincim,
Sen gitme,
Ben senin yerine de giderim,
Aklımda anılar,
Kalbimde sana olan sevgim,

Hani bazen bitti diyorum ya;
Sen yine de bana inanma...
Hani üzülünce istemediğimi söylüyorum ya,
Yalan... Sen benim sözlerime kanma...

Hani bazen sevmiyorum diyorum ya;

Sen hiç gitmek ile kalmak arasında,
Kararsız kaldın mı?
Ayrılmak zorunda olduğun halde,
Dalına sımsıkı tutundun mu?
Açılmayan kapıları zorladın mı?
Kadere meydan okudun mu?

Öylesine çok özledim ki seni,
Toprağa anlattım çatladı,
Göklere anlattım ağladı.
Ben öylesine çok sevdim ki seni,
Kim duyduysa kavuşalım diye,
Adaklar adadı.

Ey gökyüzü, bir daha bana aşk dersen,
Bilesin ki yeryüzünü sana tercih ederim.
Gayrı bir kez bile yarin gözlerine benzersen,
İnan bana toprağa karışır da çeker giderim...
***
Ey güneş, bir daha aşk ile doğarsan,

Ey sevgili;
Sen bu dünyanın ne en güzeli,
Ne de en özeli idin.
Seni güzel gören gözlerim,
Özel yapan sözlerimdi.

Seni değil de,
Seni uyurken seyretmeyi özledim.
Battaniyeye sımsıkı sarılmanı,
Usul usul nefes almanı,
Ara ara sağa sola dönmeni.
İkinci bir yastığı bağrına basmanı.

Sözlerin bıçaktan keskin olup,
Saplanırken yüreğime,
Ben kalbimdeki seni koruyamadım üzgünüm.
Ayrılık rüzgârı kasırga olup,
Eserken ömrüme,
Ben gönlümdeki sana tutunamadım üzgünüm.

Nasıl anlatayım ki;
Ben seni neden sevmişim,
Bakışına mı, yoksa gülüşüne mi gönül vermişim,
Hangi söz, hangi iltifat karşılık bulur sende,
Söyle;
Hangi renk kendine gelir gözlerinde,