Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Nasıl anlatayım ki;
Ben seni neden sevmişim,
Bakışına mı, yoksa gülüşüne mi gönül vermişim,
Hangi söz, hangi iltifat karşılık bulur sende,
Söyle;
Hangi renk kendine gelir gözlerinde,

Ey gönlüm;
Senden öte, candan öte bir can daha var,
Henüz senin görmediğin, adını bilmediğin.
En derinde bir yerlerde saklı kalan,
Kimseye söyleyemediğin, itiraf edemediğin...
Senden öte, candan öte bir can daha var...

Onu görünce dedim ki,
Sen sadece gördüğünü seversin,
Ben ise yalnız sevdiğimi görürüm.
Sen gözden ırak olmayı ayrılık bilirsin,
Ben ise, gönülden uzak olunca ölürüm...

Ben hiç seninle uyumadım,
Sesini duymadım,
Bu zamana kadar seni görmedim,
Saçlarını bir kez olsun öpmedim.
Sevmedim de zaten,
Gönlüme hiç düşmedin,

Ey canımın Canan'ı,
Ey ömrümün sultanı,
Yaradan beni sana,
Seni de yazmışsa bana,
Bu yazgıya bize özel bir isim konmalı,
Her seslendiğimde sana,

Ey hanesini benden esirgeyen sevgili,
Kapını değil kalbini çalmaya geldim.
Aşkını sevgisini gizleyen sevgili,
Seni almaya değil senin olmaya geldim.
***
Ey varını yoğunu benden kaçıran sevgili,

Senin suçun yok...
Gözlerin gözlerimin,
Sözlerin şiirlerimin,
Güzelliğin kalbimin,
Kokun ciğerlerimin,
Ellerin ellerimin,

Seni sahiplenmek;
Gökyüzü benim demekti.
Kuşlara aramıza girmeyin diyerek,
Bulutların dahi senden gitmesini istemekti.
Seni sahiplenmek;
Denizler benim demekti.

Ben seni yokluğunda da severim.
Sen yeter ki, kalbimdeki yerini kaybetme.
İstersen eğer, sensiz de yaşarım.
Sen yeter ki, kalbimi de benden alıp gitme.

Ben seni son nefesim tükenene dek beklerim.

Hiçbir kış,
Senin gibi üşütmedi yüreğimi.
Hiçbir yaz,
Senin kadar yakmadı tenimi.
Ne gece,
Yokluğun kadar karanlıktı,