Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Kabul ediyorum;
Değerini bilen birisi,
İlla ki bulunurdu.
Ama böyle değer vereni bulamazdın.
İtiraz etmiyorum;
Benden güzel nicesi,

Kabul;
Aklım başımda değildi.
Yanacağımı bile bile,
Ateşten uzak duramadım.
Kabul;
Kalbim söz dinlemedi.

Kaçarak uzaklaşamadığım kadar,
Koşarak yaklaşamadığım var benim.

Ey ben, Ey benden öte gelen...
Mümkünü yok yanacağız.
Ya bu dünyada kalbimiz yanacak,
Ya öbür dünyada canımız yanacak.
Ya aşk bizi yakacak,
Ya ateş içimizde olanı yakacak...

Bastığı toprağı öptüğüm dilber,
Yanağımı öpmek bile sana ar mıdır?
Bu canı yoluna feda etmişken.
Selamsız sabahsız geçmek var mıdır?
***
Bir gülüşüne kanıp yandığım dilber,

Sevdim demek zor değildir,
Yeter ki sevmiş olasın.
Gurbet dediğin uzak değildir.
Meğer ki dönmeyi bilesin.
Kanayan yarayı sarmakta ne var,
Eğer doğru ilacı sürersen.

İkiydik bir olduk.
Sen bende,
Ben sen de kaybolduk.
Hiç iken hep,
Hep iken daim olduk.
Bir birimizi gökte ararken yerde,

Siz hiç;·
Alev almış bir yüreği,
Talan olmuş bir kalbi,·
Yük diye taşıdınız mı?
Siz hiç;
Yitip gitmiş bir geleceği,

Kadere bak...
Gel desem gelecek,
Gel gör ki diyemiyorum.
Hadi desem yola düşecek,
Ne var ki diyemiyorum.
Sevmek mi dediniz?

Bana sultan olmak varken,
Başkasına köle oldu.
Kızmıyorum,
Demek ki onun da kaderi buydu...