Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Sana karşı susmak, dilimi bağlamak kolay,
Mühürlerim dudaklarımı sesim çıkmaz,
Otururum bir tenhaya varlığım dahi bilinmez,
Zor olan ise hep adını haykıran kalbimin sesi dinmez.

Sana bakmamak, güzelliğini görmemek kolay,

Kal demedim çünkü;
Gidişi zorunluluk değil tercihti.
Yani ben ne yapsam,
Yine de terk edecekti.
Elini kolunu bağlasam,
Durmayıp gidecekti.

Ben seni sende beni sev diye sevmedim ki;
Belki karşılıksız aşkından yanan şu gönlüme,
Yaradan merhamet eder diyerek sevdim.

Ben zulmünü bilmeden sana gelmedim ki,
Belki yarattığı kuluna çektirdiğin acıyı görünce,

Artık seni uzaktan seveceğim sevgili.
Senin bundan haberin dahi olmayacak,
Her gece kulağına aşkı fısıldayacağım lakin,
Senin ruhun bile beni duymayacak...
***
Ey sevgili, artık seni sensiz yaşayacağım,

Sen kimseyi sevemezsin.
Ellerin titrer,
Canından can gider.
Değil kalbini,
Günahını bile veremezsin.
İşte öyle zalimsin,

Ben istediğim için hayatımdaydın.
Ben davet ettiğim için yüreğimde...
Ben sevdiğim için bu kadar güzeldin.
Ben düşündüğüm için aklımda,
Hikmetini senden sanıyordum ama
Öğrendim ki bendenmiş.

Her alev zamanla külleniyor,
Her fırtına diniyor.
Her rüya, söken şafak ile bitiyor,
Gün geliyor yalnızlık dahi insandan sıkılıp gidiyor.
Bıçaktan yaralayıcı sözler unutulup,
Hiç tanınmayan eller,

Var olduğundan beri yağmurlu bir yer gibiyim,
Gel çamurlaşan toprağıma hayat veren güneşim,
Sen ol benim.
Kıraç, boz, yeşilini yitirmiş bir yer gibiyim,
Gel bağrıma bastığım gülüm, papatyam, nergisim,
Sen ol benim.

Bir aşk doğdu yürekte,
Eşi benzeri olmayan…
Yüzyıllar öncesinde yaşanmıştı,
Bugünlerde kalmayan.
Bir zalim elinde oyuncak oldu,
Kadir kıymet bilmeyen...

Mevlana demiş ki;
İncitme, incittiğin yerden incinirsin,
Rahat ol ben yüreğimden incindim,
Sende ondan yok ki incinesin...