Börteye yakışan Şiiri - Eylül Çiçeği

Ben sana her şeye rağmen, bozkırın rüzgarı gibi hesapsız, bir dişi kurt gibi cesur ve arkasında dimdik durduğum tertemiz bir sevgi sundum. Bir Börte severse korkmadan, hesapsızca sever; benim niyetim asla bir yuvayı yıkmak, çocukları babasız bırakmak değildi. Ben sadece bana hissettirdiğin o duygunun dürüstlüğüne inanmıştım.
​Ama beni bu yanlışa ortak edip, sonra ilk fırtınada o süslü evlilik vitrininin, resimlerin ve korkularının arkasına sığınman, o kararın arkasında duramayışın beni en çok inciten şey oldu. Hem orayı koruyup hem beni idare edebileceğini sandığın o bencilce denge, sevgi değil; tamamen bir korkaklıktır. Börteçine’nin ruhunu taşıyan bir kadın, senin o iki yüzlü oyunlarında figüran olmaz, o korkak hesaplara sığmaz.
​Benim cesur sevgim de, senin için gösterdiğim o korumacı sessizliğim de senin o ürkek yüreğine fazla geldi. Sen o sığındığın duvarların arkasında yalanlarınla vitrin süslemeye devam et; ben o arkasında dimdik durduğum temiz sevgimi ve mağrur gururumu alıp kendi özgür coğrafyama, yürüyorum. Bu sana son sözümdür!"