Bolat Ünsal Şiirleri - Şair Bolat Ünsal

Gittikçe yorulmaz yollar gibiyim,
Uzadıkça bitmez yıllar gibiyim,
Aktıkça durulmaz seller gibiyim,
Nedir bu çektiğim senin yüzünden.

Yaprakların dökmüş dallar gibiyim,

Yalan mı! yaşanan bunca günlerim.
Yalan mı! Söylenen bunca sözlerin.
Mazide ki seni arar gözlerim,
Sevgiler, umutlar, nerede şimdi.

Yalan mı! Yazdığın onca mektuplar.

Bu kaçıncı gece bilmem ki?
Kara saçlarını örtüyor,
Körfez kentinin akşamlarına
Derin sessizliğinde boğuluyor,
Seyrine doyamadığım Antalya.

Ay yıldızlarını süpürüyor
Güneş çulunu sererken şafağa
Yüreğimde bir kuş çırpınıyor
İki el düştü bu gün avuçlarıma

Azap dolu günlerin

Seni sevmenin bedeli
Hüzün mevsimini yaşamaksa
Kahrolmaksa geceler boyu
Acılara teslim olmaksa her şafak
Bir yaprak gibi savrulmaksa
Rüzgârların dümen suyunda

Turnalar misali kanat çırpar,
Hayat denen yolculuk yeryüzünde.
Özgürlük türküsünü söyler,
Dalgalanır mavi gökyüzünde.

Yol alır iki koldan sevgiler,

Ne zaman hüzünlü gecelerde
Yıldızlara baksam.
Yüreğime dokunur bir söz ve
Haziranda bir akşam

Bir elimde rakı bir elimde sigara

Sessizliğe inat susmayan bu şehir,
Senin şarkını çalar.
Bu caddeler, bu sokaklarda
Siluet’in yükselir senin,
Yıldızların gölgesinden bulutlara
Sevgi yüklü kalbimin son durağı

Özlemler çıldırdığında çalmalı çanlar
Alaca karanlık şafaklarda
Gözlerime sızmalı güzelliğin
Bakışların yüreğime düşmeli
Gün yirmi dört saat düşlemeliyim seni

Güneş, nazlı nazlı
Selâmını verirken falezlere,
Baharını yaşıyordu
Körfez kenti Antalyam
Ben ve umutlarım el ele
Sevgilerimse zulamda saklı