Bolat Ünsal Şiirleri - Şair Bolat Ünsal

Güneş,
Son ışıklarını toplarken
Sokaklardan sessiz sedasız,
Yıldızlar kuşatır
Kızıla boyanmış gökyüzünü
Akdeniz kokulu bu şehirde

Hani yolları yok edip gelecektin gurbetin kızı
Seni beklediğim şehre, martıların kanatlarını takıp
Geceyi karşılayacaktık şiircesine
Bir akşamüstü kumsala ateşi yakıp

İkimiz için birkaç şişe şarap kırmızı

Sevgi solmaz bir çiçektir
Yüreğimde kelebektir
Umut arzu gelecektir
Yasaklının yasaksızı

Bulutlardan inmedim mi?

Çekip gidişinde gelişine benzedi.
Yaz yağmuru gibi geldin geçtin sevgilim.
Avuçlarımda buldum bir an ellerini,
Sonrada ansızın alıp gittin sevgilim.

Sen döndün diye sevmiştim Eylülü.

Yanağında gülücükler,
Gözleri maziye dalıyor.
Bu kaçıncı yolculuğu bilmem ki?
Kaybolan zamanları arıyor.

Dönüşümsüz yolculukların istasyonunda,

Ayrılık denen kumsala çıkıyor
El ele yürüdüğümüz yollar
Ne zaman dokunsam içimi yakıyor
Aşk diye bağrıma bastığım güller

Kopuyoruz daldan yaprak gibi

Takvim yapraklarında yanıyorum
Tütün misali, hasretinle.
Duvardan düşen her gün,
Bir bir çoğalıyorsun içimde.
Dağlarda sis gibi sarıyorsun,
Yüreğimin el değmemiş yamaçlarını.

Kader bandı iki bin üç frekansında;
İhanetin şarkısı çalınıyor,
Kumsalda yalnız bir martıya
Dalgalar sessizce ağlıyor,
Gözyaşları düşüyor
Bin bir renkli çakıl taşlarına.

Öykümüzü yazıp beyaz sayfaya
Zamanı yıllara saldık sevgilim
Lahzayı döndürdük sonsuz deryaya
El ele düşlere daldık sevgilim

Mutluluğun resmi bu gün çizildi

Saygıda hiç kusur etme,
Bil kıymetin sen atanın.
Anam babam deyip geçme,
Bil kıymetin sen atanın.

Sevinçliysen o da coşar.