Bolat Ünsal Şiirleri - Şair Bolat Ünsal

Sürükler seni
Alır getirir bana,
Yüreğimin kıyısına çarpan dalgalar
Boğulur ayrılık,
Anılarımın derinliğinde
Aydınlanır mavi gözlerim.

Yaz güneşi gibi yaktın içimi.
Ot bile yeşermez, çöle çevirdin.
Sana hasret kalan gözlerimi,
Başkasını görmez köre çevirdin.

Biliyorsun seni beklediğimi.

Kelebeğin;
Kanatlarında çırpınıyordu
Yağmurun damlaları.
Menekşenin;
Yapraklarında açıyordu
Bir bir ve renk renk

Bir köşe başında abanoz masa
Arduvaz duvarlarda örümcek izleri.
Elimizde maşrapa vurduk şaraba,
Dudağımızda en acı sevgi sözleri.

Neşe saçar gramofonda taş plaklar.

Öykümüzü yazıp beyaz sayfaya
Zamanı yıllara saldık sevgilim
Lahzayı döndürdük sonsuz deryaya
El ele düşlere daldık sevgilim

Mutluluğun resmi bu gün çizildi

Saygıda hiç kusur etme,
Bil kıymetin sen atanın.
Anam babam deyip geçme,
Bil kıymetin sen atanın.

Sevinçliysen o da coşar.

Gittikçe yorulmaz yollar gibiyim,
Uzadıkça bitmez yıllar gibiyim,
Aktıkça durulmaz seller gibiyim,
Nedir bu çektiğim senin yüzünden.

Yaprakların dökmüş dallar gibiyim,

Yalan mı! yaşanan bunca günlerim.
Yalan mı! Söylenen bunca sözlerin.
Mazide ki seni arar gözlerim,
Sevgiler, umutlar, nerede şimdi.

Yalan mı! Yazdığın onca mektuplar.

Bu kaçıncı gece bilmem ki?
Kara saçlarını örtüyor,
Körfez kentinin akşamlarına
Derin sessizliğinde boğuluyor,
Seyrine doyamadığım Antalya.

Ay yıldızlarını süpürüyor
Güneş çulunu sererken şafağa
Yüreğimde bir kuş çırpınıyor
İki el düştü bu gün avuçlarıma

Azap dolu günlerin