Bolat Ünsal Şiirleri - Şair Bolat Ünsal

Gün olurda devran döner,
Devrilirsin benim gibi.
Volkan patlar sinen yanar,
Kavrulursun benim gibi.

Öğrenirsin neymiş keder,

Avuçlarımda beş çakıl taşı,
Birkaç midye kabuğu senden arda kalanlar.
Yanaklarımda sonbahar, hüzün, gözyaşı
Anılar bir de mazideki yalanlar.
Oysa senle gelmişti yüreğime bayram
Akdeniz seninleydi seyran.

Gün olur girersen bir gün kanıma
Vururum hançeri o sol yanıma
Ağlayıp sızlamak uymaz şanıma
Âşık olmam sana söz veriyorum

Volkana dönsen de içimi yaksan

Aşk, bazen ateştir.
Tıpkı!
Benim sana yandığım gibi.
Bazen, nazlı gelinciktir,
Yeryüzünde açan.
Eşsiz güzelliktir o

Karanlık gecelerde,
Kör kurşundur bazen aşk.
Bazen sisli havalarda,
Hain, sinsi pusudur aşk.

Ne zaman?

Umutlar ekiyorum aşka dair
Bu kentin sokaklarına
Sevgiler açacak bir gün
Yorgun kaldırım taşlarında

Bolat Ünsal / Falezlerdeki Çığlık 2004

Üşüyeceksem eğer!
Bir gün kollarında
Yüreğinde ki volkanlar,
Dönüşecekse!
Bir avuç küle
Gözlerindeki güneş,

Seni mavi ufuklara yazmıştım
Her gün batımının kızıllığında
Aşktı adın, sevgiydi.
Umuttun yarınlara dizilmiş sıra sıra.
Tutkuydun peşin sıra sürüklendiğim.

Feryadıma kulak asmaz,
Yarama hiç merhem basmaz
O yüreğin taştan mıdır?
Ne bileyim Ahu’m senin.

Yok, bahardan yazdan umut

Bir Akdeniz’i seviyorum,
Bir de seni.
Bir Akdeniz mavi mavi
Bir de gözlerin.
Bir saçların karışır melteme,
Bir de yosunlar dans eder