Bolat Ünsal Şiirleri - Şair Bolat Ünsal

İşte gidiyorum bir tanem.
Boşalan şişeleri kumsala,
Gözyaşlarımı denize döküp gidiyorum.
Bir geceyi daha şafaklara asıp,
Dalgaları kumsala vurup gidiyorum.
Gökyüzünden yıldızları söküp,

Çok zor oldu yine
Bu gece seninle buluşmamız.
Uzadı yollar bitmedi
Ulaşılmaz oldu anılarımız.

Geçtim zamanın sonsuzluğunu,

Anlayamadık biz birbirimizi.
Ne sen anladın hiç, ne de ben seni
Söyleyemedik bildiklerimizi
Bitti gençlik vakit erken olsa da!

Ne sen yenebildin kaprislerini

Süzülür akarsın döş’ den ruhuma
Sevginle gülüyor gözlerim anne.
Her sabah doğarsın gökten ruz’ uma
Tutarsan ısınır ellerim anne.

Seni anlatmaya cönkler yetmez ki

İyi ki varsın, sensiz, anlamsız olurdu hayat.
Yoksan, nasıl dinerdi, dudaklarımdaki feryat.
İliklerime işler, yağar sevgin, damla damla
Adın duysam kalbim, çarpıyordu heyecanla.

Canından bir canım, canımsın Annem.

Sana beyaz bir sayfa gönderiyorum,
Aşka dair ne varsa sildim üstünden.
Unut gitsin anıları şimdi,
Gönlünce istediğini yaz.
Düşünme, seni delicesine seven kimdi.

Gideceksen bir gün sen bu şehirden
Anılar zor gelir, bırakma beni
Tut ellerimden al götür uzağa
Buralar dar gelir, bırakma beni

Yoluna sereyim iste canımı

Tanıdık akşamlardan birisiydi,
Lacivert sessizlik kaplamıştı
Sokakları ıssız Antalya’yı

Yüreğime rastgele bırakılmış bir sevi,
Hasret büyütüyordu gün be gün;

Bir sabah vakti tanıştı,
Gözlerim gözlerinle.
İçimde volkanlar aktı,
Bir şeyler tutuştu yüreğimde.

Hoş geldin yalnızlıklarıma,

Şehir, pervasızca doluyordu
Penceremden odama.
Yıldızlar düşüyordu,
Avuçlarıma tane tane
Bir sen yağmıyordun!
Yüreğimde şimşekler çaksa da.