Bolat Ünsal Şiirleri - Şair Bolat Ünsal

Haydi, gel menekşem.
Sağır ve dilsiz saatlerde gel.
Yıldızlar geceye küsmeden,
Çiğ yapraklara düşmeden gel.
Horozlar şafakta ötmeden,
Ay penceremden gitmeden gel...

Tepeden tırnağa gurbet kokusu
Yüreğinde yatar aşkın tutkusu.
Dudaklarından bir sevi türküsü,
Ninniler misali dökersin canan.

Cheimera ateşi, yanaklarında

Suya yazılır demiştin,
En dokunaklı mektuplar.
Rüzgârın tellerinde bestelenir
En lâhuti şarkılar.
Gözlerini; Akdeniz’in
Bulutları öptüğü yere bırak.

Ne zaman seninle bir araya gelsek
İdeolojiler savaşır
Bu kentin sokaklarında

Kıyasıya tartışmalar başlar
Memleket meseleleri adına

Hesapsız kitapsız kanıma girdin
Tanrıdan gönlüme ceza mısın sen
Ne yüzüme güldün ne huzur verdin
İmkânsız bir aşkın esiriyim ben

Sen benim gördüğüm en güzel rüya

Koca bir sessizliğe gömüldü
Sen gittin gideli
Yaz akşamları bu kentin.
Ne gözlerine sabah güneşi doğuyor
Ne de bakışmalarımız oluyor
Sokakta işe gidiş saatleri.

Hani meltemler sustuğunda gelecektin
Hiç haber vermeden sessiz sedasız
Hani mutluluktan kollarımda ölecektin
Uyanacaktık sabahlara vedasız
Adı konulmamış takvimlerde bulacaktım seni
Zaman tünelinde bir an ki saatler vefasız

Sevgim; Bulutların ötesinde
Bir evren gibi sonsuz,
Denizlerin ötesinde
Okyanuslar kadar derindir.
Ne? Bu sonsuzluğu
Görmeye yeter gözlerin,

Dinle beni bak kardeşim
Sevme, bir gün kırılırsın
Ummadığın bir zamanda
Bir çift gözle vurulursun

Yanıp içten bakışına

“Bir oyundu” diyebilseydin
İlk gözlerime bakarken
Bir damla su verebilseydin
Sen, yüreğimi yakarken

Bolat Ünsal / Hüzün Burcu 2001