Bolat Ünsal Şiirleri - Şair Bolat Ünsal

Bir küçücük yuva,
Bir yatak olsak köşe başında
Bir yudum sevgi olsak,
Bir dakikalık aşk, sınırsızca

Bir lokma ekmek olsak,

Yeter vuslat diye umut ektiğim
Gönül dergâhında çile çektiğim
Hasret bahçesine sabır ektiğim
Saracaksan sar da bitsin bu çile

Seni karşılıksız sevmiştim diye

Bir varmış, bir yokmuş diye başladı bu hikâye.
Belki çok şeyler yaşandı, üç beş günde.
Belki çok şeyler kaldı yaşanacak geriye.
Al kalemi, yazalım kaderi yeniden seninle.

Bakışların değdi o gün ilk defa gözlerime.

Bu aşk hüsranla sona erecekse
Serecekse beni topraklara
Yapraklara döneceksem sararmış
Boşmuş, boşuna aramışım mutluluğu.

Derdim derman bulmayacaksa

İnan ki beklemiyordum.
Yıllardan sonra bir gün,
Kolunda bir adamla,
Geçip gittin karşı kaldırımdan.

Kalbim bir daha çarptı,

Kaç şafaklar saklı
Katran karası gecelerimde,
Kaç baharlara gebedir umutlarımın kış’ı.
Kaç akşamlarda gizli dolunayın ışıltısı
Bir bilsen diyorum, bir bilsen sevgilim…

Gün yirmi dört saat düşe yattığım
Gündüz, gözlerime gece çattığım
Ayrılığa nice adım kattığım
Yine de vuslata varamadığım

Aşkın bahçesinde çile derdiğim

Üzülüp de dönmek istersen bir gün,
Çok geç kalmış olacaksın sen o gün.
İster ağla, üzül, istersen dövün,
Bulamazsın beni sen, o adres de.

Geçtiğim yollar da iz olmayacak.

“Büyü bozan, Büyücü aranıyor”
İlanları asıldığı gece bu şehrin sokaklarına
“Beni mahvettin” dediğin gün geldi aklıma.
Benim romantik çılgınlığım
Seninse güzelliğin had safhada

Yarım gecelik en tatlı düştü
Büyücünün gözlerimize sessizce bıraktığı
Bakışınla içime meteor düştü
İşte o andı gönlümün çağlayıp sana aktığı

Ay dönümü buluşmalarda coştuk