Bolat Ünsal Şiirleri - Şair Bolat Ünsal

Bulutlar takıp kanatlarıma,
Geçmek isterdim
Çıplak tepeleri bir solukta
Konmak isterdim saçlarına,
Rüzgârın dudaklarında...
Aşığım, biliyorum deliyim.

Anılar yanar şöminemde
Savrulur uçar sancılarım
Yeni aşklar kadehimde
Umutlarım bahar renginde...

Kurşuna dizdim yalnızlığı

Aşkı meyde içeceksin,
Istırabı bileceksin,
Bir gün sen de çekeceksin,
Gün gelir seversen eğer.

Kahrolup eriyeceksin,

Sevgi 1

Uzandım kırlara dalmışım rüyaya.
Bulutlardan, bir bilge çıktı karşıma.
Sordum, nedir sevgi denen muamma?
“Dinle “ dedi. Başladı anlatmaya.

Sahraya dönse de kalpteki vaha
Elbette her gece çıkar sabaha
Virane dünyaya gülüp bir daha
Derdini deryaya salıver aşkım

Ah etme kadere boynunu büküp

Zamanın sonsuz yolculuğunda
Ruhumu saran büyülü ses
Gözlerinde şafağı bulduğum
An be an aldığım nefes
Sen gecelerimin en tatlı düşü
Düşlerimin anka kuşu

Bir gün giderim bu şehirden
Gümüş kanatlı kuşun yüreğinde
Mavilere karışır, yıldızlara karışırım
Bulut olurum gökyüzünde

Kim bilir hangi rüzgâr saklar koynunda

Sonbaharın hırçın rüzgârları,
Eser gökyüzünden gün batımı.
Düşer sarı yapraklar bir bir
Dökülür ömrümüzden.

Hüzünler, bir çığ gibi örter.

Uzadıkça uzar gün batımları.
Uzardı okul dönüşlerin.
Bense voltamı atar,
Arşınlardım sokakları.
Kör düğüm olurdu zamanlar,
Geçmezdi dakikalar

Hüznü gözlerinde, gönlü yaralı
Ümitler ülkesinin yorgun yolcusu
Leylim gecelerde sarmalı
Yar dediğin, bir yudum şarap tortusu
Alev alev dudaklarını yakmalı