Bolat Ünsal Şiirleri - Şair Bolat Ünsal

Yıldızların gölgesindeyim,
En kara geceler gözlerimde.
Yalnızlığımda kaybolmuş akşamlar.
Maziden yapraklar düşer,
Bir sonbahar günü üstüme
Ay saçlarından doğar,

Yıldızların gölgesine serdim
Sana dair umutlarımı
En kara geceler gönlümde
Yalnızlığımda kaybolmuş
Akşamlar
Maziden yapraklar düşer

Yaşanmamış yıllarımı,
Verdim sana, ömrümü verdim.
Ellerimle yüreğimi,
Sınırsız sevgimi verdim.

Gençliğimi duygularımı,

Haydi git gidebildiğin kadar
Kurtar bedenini bu aşk yangınından
Çık çıkabildiğince menzili
Kanatmasın yüreğini
Gözlerimden düşen şarapnel parçaları

Yağmurlu bir gece çal kapımı.
Açınca karşımda göreyim seni.
Islanmış ol, sırılsıklam, yorgun,
Kucaklayıp yuvama koyayım seni.

Yağmurlu bir gece çal kapımı.

Taptığın yalan dünyaya,
Doyarsın sen de bir gün.
Başını taştan yastığa,
Koyarsın sen de bir gün.

Bir sabah salân verilir,

Bırakıp da burada beni
Uzaklara gitmem derdin
Yakarım bu asi teni
Bu sevgimi silmem derdin

Gözlerimi uyku tutmaz

Bıraktı son umutlarını da,
Bir vefasızın avuçlarına
Sürüklendi yorgun ayakları,
Şehrin karanlık kaldırımlarında

Ne zaman küsse geceye yıldızlar,

Evrene sığmayan güneşi
Tutsak almış kara bulutlar.
Torosların yamaçlarında
Uçuşur kar taneleri.
Baharı bekleyen bir ağaç;
Rüzgârın türküsünü dinler,

Gidişin geldikçe aklıma
Gelir düğümlenirsin boğazıma
Ufkuma kara bulutlar çöker
Ayrılığın acısı düşer dudaklarıma
Gözlerimden yağmurlar gelir geçer