Bolat Ünsal Şiirleri - Şair Bolat Ünsal

Kelebeğin;
Kanatlarında çırpınıyordu
Yağmurun damlaları.
Menekşenin;
Yapraklarında açıyordu
Bir bir ve renk renk

Bir köşe başında abanoz masa
Arduvaz duvarlarda örümcek izleri.
Elimizde maşrapa vurduk şaraba,
Dudağımızda en acı sevgi sözleri.

Neşe saçar gramofonda taş plaklar.

Bırak nolursun bir tanem,
Sevginle dolsun yüreğim.
Yansın bir avuç kor gibi,
Aşkınla solsun yüreğim.

Yokluğun hep ıstırabım,

Bakışların takılır apansız,
Bir şafak yıldızına
Zamansa zamansız,
Demir atar avuçlarına.
Zümrüt gözlerin buğulanır.
Nisan yağmurları düşer,

Hayat,” uzun ince bir yol”.
Ömrün uzun olsun sılam.
Engel dolu gittiğin yol.
Özün, sözün olsun Sılam.

Büyüceksin bir gün sen de.

Hani sen gelip de bir gece vakti,
Çalacaktın ya kapımı sessizce.
Bir ışık gibi süzülüp içeri,
Girecektin kollarıma gizlice.

Uzayacaktı saatler geceler boyu.

Söyle bana vefasızım
Bekledin de gelmedim mi?
Gözlerime içten baktın
Sen güldün de gülmedim mi?

Açtın bana kollarını

Bir bahar sabahıydı
Onu tanıdığımda.
Yorgun ve bitkindi
Yaşlı bir menekiş’in altında.

Kuşlar şarkılar söylerken

Bilirim
Gözlerin dalar gider boşluğa
Uzansan tutarsın ellerinden
Yolculuklar başlar dostluğa

Bilirim

Meğer ne uzun bir ömrü paylaşmışız seninle
Ne çok dolu dolu yaşamışız her anı.
Bir bilsen ne kadar çok içime sinmiş bu şehir
Ne kadar çok bütünleşmiş bizimle.
Nereye baksam gördüğüm senin gözlerindir
Ne yana gitsem senden bir iz.