Bolat Ünsal Şiirleri - Şair Bolat Ünsal

İyi ki varsın, sensiz, anlamsız olurdu hayat.
Yoksan, nasıl dinerdi, dudaklarımdaki feryat.
İliklerime işler, yağar sevgin, damla damla
Adın duysam kalbim, çarpıyordu heyecanla.

Canından bir canım, canımsın Annem.

Gün olur girersen bir gün kanıma
Vururum hançeri o sol yanıma
Ağlayıp sızlamak uymaz şanıma
Âşık olmam sana söz veriyorum

Volkana dönsen de içimi yaksan

Aşk, bazen ateştir.
Tıpkı!
Benim sana yandığım gibi.
Bazen, nazlı gelinciktir,
Yeryüzünde açan.
Eşsiz güzelliktir o

Karanlık gecelerde,
Kör kurşundur bazen aşk.
Bazen sisli havalarda,
Hain, sinsi pusudur aşk.

Ne zaman?

Umutlar ekiyorum aşka dair
Bu kentin sokaklarına
Sevgiler açacak bir gün
Yorgun kaldırım taşlarında

Bolat Ünsal / Falezlerdeki Çığlık 2004

Üşüyeceksem eğer!
Bir gün kollarında
Yüreğinde ki volkanlar,
Dönüşecekse!
Bir avuç küle
Gözlerindeki güneş,

Seni mavi ufuklara yazmıştım
Her gün batımının kızıllığında
Aşktı adın, sevgiydi.
Umuttun yarınlara dizilmiş sıra sıra.
Tutkuydun peşin sıra sürüklendiğim.

Bana sorma boşuna,
Seni, ne kadar çok sevdiğimi
Gözlerindeki, gözlerime.
Tirşe bakışlarıma sor.

Gönlüme gömdüğüm anılara,

Aşkla bağlanmıştık hani ikimiz
Pamuktanmış demek koptu ipimiz.
Neredeydi hata neydi suçumuz
Seninle sevmeyi beceremedik.

El ele tutuşur yürürdük yolda

Bir hançer gibi gökyüzüne saplanan
Dağların gölgesi düşer gözlerime
Saçlarımı ıslatır,
Akşam güneşinin son ışıkları

Asiliğimi bulurum sarp yamaçlarda.