Bolat Ünsal Şiirleri - Şair Bolat Ünsal

Gidişini kutluyorum
Yudum yudum içerken yalnızlığımı,
Gidişini kutluyorum bugün.
Hayalinle paylaşıyorum anılarımı.
Yine aynı kır lokantasındayım,
Yine aynı oturduğumuz yer sofrası.

Hangi acılardan arda kalacak
Enkazın hesabını yapabilir ki!
Mavi denizlere fırtınalar eken bir yürek.
Hangi yolculuğa kaç rota çizer
Vefasız hâkimin kırdığı kalemler.

Gelişin gibi, sebepsizdi gidişinde
Bir meltem sessizliğinde efil efil
Kelebekler gibi usul usul
Gözyaşlarım gibi gittin ığıl ığıl

Hüzünler, geceye çökünce

Sevgin içimde kor, adın deyişti
Çile boyum aştı göğe erişti
Sen gittin gideli çok şey değişti

Güne bakanlarda güne bakmıyor
Aşkın yüreğimi artık yakmıyor

Sonsuz bozkırlarda
Ufka giden yolculuklara yazılmasın adın
Kırık dökük anılar
Ne varsa avuçlarımızda kalsın

Susturmasın yüreğimizi

Aşk dediğin onmaz yara
Tabip çare olmaz har’a
Yar saçından bir tel sara
Yoksa çilen dolmaz gönlüm.

Yüreğine zincir vursan

Akdamlar köyünde aşkın çeşmesi
Yıldızları saklar köşkün kubbesi
Çamlardan dökülür kuşların sesi
Sarmaşıktır daldır Gönül Bahçesi…

Yeni şafaklara umutla uçan

Bir gün giderim bu şehirden
Gümüş kanatlı kuşun yüreğinde
Mavilere karışır, yıldızlara karışırım
Bulut olurum gökyüzünde

Kim bilir hangi rüzgâr saklar koynunda

Sonbaharın hırçın rüzgârları,
Eser gökyüzünden gün batımı.
Düşer sarı yapraklar bir bir
Dökülür ömrümüzden.

Hüzünler, bir çığ gibi örter.

Uzadıkça uzar gün batımları.
Uzardı okul dönüşlerin.
Bense voltamı atar,
Arşınlardım sokakları.
Kör düğüm olurdu zamanlar,
Geçmezdi dakikalar