Beklenen Yol Şiiri - Şair Yazar Ali Saye

Elimi tutacak kadar yürekli olsaydın keşke,
Sadece elime değil
Ömrüme de sarılabilseydin.
Başımın tacı olsaydın,
Adını her duamın başına yazsaydım.

Ben de seve seve vazgeçmezdim o zaman,
Uğruna sabahlar etmek değil de
Seninle sabahlamak isterdim.
Gözlerimi açtığım her gün
Yüzünde doğsun isterdim güneş.

Oysa ben sana bir anlık değil,
Bir ömürlük yer hazırlamıştım kalbimde.
Gülüşüne bir bahar,
Sesine bir huzur bağlamıştım.
Bilmezsin…
Ben seni severken
Hayatın bütün yollarını sana çıkacak sanmıştım.

Bir el tutuşunun hatırına
Nice fırtınayı sustururdum içimde.
Bir “kal” deyişinle
Bütün gidişleri unuturdum.
Çünkü ben sevdayı
Gitmekle değil kalmakla bilmiştim.

Ama sen…
Sevdayı bir durak sandın,
Benim yüreğimi geçip gidilecek bir yol.
Oysa ben seni
Bir yol değil
Bir ömür sanmıştım.

Şimdi rüzgârlar konuşuyor yerime,
Gece anlatıyor içimde kalanları.
Adın hâlâ kalbimin bir köşesinde
Sönmeyen bir kor gibi duruyor.
Ne kadar unutmaya çalışsam da
Hatıraların yeniden doğuyor içimde.

Bazen düşünüyorum;
Eğer biraz daha cesur olsaydın
Biraz daha yürekli…
Belki şimdi başka bir hikâyemiz olurdu.
Aynı gökyüzüne bakıp
Aynı hayallere inanırdık.

Belki bir sabah
Elini elimde bulurdum,
Ve dünya bütün gürültüsünü unuturdu.
Ben sana bakardım,
Sen bana…
Ve hayat dediğimiz şey
İki kalbin sessiz anlaşması olurdu.

Ama olmadı…
Bazı sevdalar
Tam başlayacakken yarım kalır.
Bazı kalpler
Tam kavuşacakken uzaklaşır.

Yine de bil;
Ben seni eksik sevmedim.
Bir gün değil
Bir ömür sürecek gibi sevdim.
Belki senin için bir hatıraydım
Ama sen
Benim en güzel yaramdın.

Ve şimdi anlıyorum…
Elimi tutacak kadar yürekli olsaydın
Ben sana sadece kalbimi değil
Bütün ömrümü verirdim.
Hiç düşünmeden,
Hiç korkmadan,
Sonuna kadar… 💔