Bekir Karaçam Şiirleri - Şair Bekir Karaçam

Yine nerden gelirsin, gönlümün eğlencesi,
Endamlı bakışların, aşkımın bilmecesi,
Anan seni doğurmuş, sanki kadir gecesi,
Öyle güzel gözlerle, hilâl kaşlar sende var.

Bir bahar gibi zülfün, demet demet gül açmış,

Sevdanı sinene sarmak istersen,
Kar düşürse bile sen düşme sakın.
Ömrünü yârene vermek istersen;
Yar düşürse bile sen düşme sakın.

Düşünüp kahrolma kendi kendine,

Ey sevdiğim sen bu ilden gideli,
Perişan bir hale düştü şu gönlüm.
Hasretlikmiş aşkımızın bedeli;
Sevda ateşinde pişti şu gönlüm.

Bahar geldi yeşilinen alınan,

Sen gittin gideli gülmüyor yüzüm,
Ciğerden başladı, gariptir sızım,
Kör olsaydı keşke şu iki gözüm,
O ceylan yüzünü görmez olaydım.

Bakışın yakıyor canı cananı,
Öyle baygın baygın bakma güzel kız.
Gülüşün döndürür devri devranı;
Yüreğim acıyor yapma güzel kız.

Sen gülden goncasın gül senden gonca,

Bir karara varmadı mı yüreğin,
Yanmadı mı seni alıp giderken,
Neydi ki emelin neydi dileğin;
Bilmedi mi seni alıp giderken

Girmedi mi başı türlü belaya,

Vardım mekânına hıdrelleze,
Yaslıdır gözlerim seni aradı.
Hatrını içimden sordum her kese;
Yaşlıdır gözlerim seni aradı.

Aklıma düştün de ciğerim yandı,

Seni sevmek öyle dert, sevmemek ikinci dert,
Aç gönlünü gönlüme eğlesinler muhabbet,
O gün gönül verseydin, koparmıydı kıyamet,
Gel gir gönül bahçeme, güller seni bekliyor.

Hayalimdeki yarsin, inan ki çok özledim,

Seni bekliyorum ararsın diye,
Halimi hatrımı sorarsın diye,
Gönül diyarıma uğrarsın diye,
Nerdesin, hasretle aradığım yâr;
Zülfü yâre zülfün taradığım yâr.

Uçurdum gönlümü selvi dalına,
İn dedim inmiyor indirirmisin.
Düşdü yine bir sevdanın peşine;
Dön dedim dönmüyor dödürürmüsün.

Sardı yüreğimi senli bir neşe,