Bekir Karaçam Şiirleri - Şair Bekir Karaçam

Seni görmeden edemem bilmiyormusun,
Sana aşığım esmerim görmüyormusun ,
Bundan böyle yoksa beni sevmiyormusum ,
Senelerdir yol bekledim niye gelmedim.

Sana bir yurt vermiştim, gönlünce eğlen diye,
Ara sıra uğrayıp, kalbimde dinlen diye,
Kayboldun gittin hani, bilemedim ne diye,
İşte yanık yüreğim, senin en son eserin.

Sana seni anlattım, sesimi duymadın ki,

İsmini defterde görsem silerim,
Senin gibi bir dost istemiyorum.
Rabbim seni ıslah etsin dilerim;
Senin gibi bir dost istemiyorum.

İçin bir başkadır dışın bir başka,

Bendeki çileyi sen çeksen eğer,
Küçülür, ufalır, erir gidersin.
Bendeki hasreti bir bilsen eğer;
Gençliğin, ardından sürür gidersin.

Hayat beni yakıp, kora döndürdü,

Ya ben genç olsaydım ya da sen yaşlı,
Aynı otobüste karşılaşsaydık.
Sen hırçın bir güzel ben ağır başlı;
Oturup biz bize gönül alsaydık.

Rüyamda görseydim sarı saçları,

Gül kurusu yüzünü, seyredesim geliyor,
Öte dönme ne olur, bana bir şey oluyor,
Bakma elin gülüne, tazecikken soluyor,
Varsın solsun neyleyim, sen benim gülüm ol da.

Gel muhabbet bağına, gonca gül toplayalım,

Rast gelene gönül verirdim amma,
Bunların içinde sen bi başkasın.
Herkesi gönülden severdim amma;
Bunların içinde sen bi başkasın.

Senin kaşın gözün karadan kara,

Gül bağının gül yüzlü, kara gözlü sunası,
Bir aşka esir oldu, Mecnun ile Leyla sı,
Başka yerde arama, gözdür kalbin aynası,
Deryadır deli gönlüm, seni de alır beni de.

Takma yalan dünyanın, baharını yazını,

Bir an bile uzak düşsen gözümden,
Hep seni özlerim seni düşlerim.
Bir hüzün dökülür gamlı yüzümden;
Hep seni özlerim seni düşlerim.

Yansam sevdan ile kavrulup yansam,

Seni düşündüm de bu akşam yine,
Geçmişi sineme sarıp ağladım.
Sevdam düşmedi ki yerli yerine;
Aşkımdan tavizler verip ağladım.

Özledim yıllardır özledim seni,