Bekir Karaçam Şiirleri - Şair Bekir Karaçam

Sana bir yurt vermiştim, gönlünce eğlen diye,
Ara sıra uğrayıp, kalbimde dinlen diye,
Kayboldun gittin hani, bilemedim ne diye,
İşte yanık yüreğim, senin en son eserin.

Sana seni anlattım, sesimi duymadın ki,

İsmini defterde görsem silerim,
Senin gibi bir dost istemiyorum.
Rabbim seni ıslah etsin dilerim;
Senin gibi bir dost istemiyorum.

İçin bir başkadır dışın bir başka,

Gül bağının gül yüzlü, kara gözlü sunası,
Bir aşka esir oldu, Mecnun ile Leyla sı,
Başka yerde arama, gözdür kalbin aynası,
Deryadır deli gönlüm, seni de alır beni de.

Takma yalan dünyanın, baharını yazını,

Bir an bile uzak düşsen gözümden,
Hep seni özlerim seni düşlerim.
Bir hüzün dökülür gamlı yüzümden;
Hep seni özlerim seni düşlerim.

Yansam sevdan ile kavrulup yansam,

Seni düşündüm de bu akşam yine,
Geçmişi sineme sarıp ağladım.
Sevdam düşmedi ki yerli yerine;
Aşkımdan tavizler verip ağladım.

Özledim yıllardır özledim seni,

Gözlerim kan ağlar gördükce seni,
Ayaklarım hazar gölüne döndü.
Yüreğim yanıyor sordukca seni:
Yanık bağrım sahra çölüne döndü.

Adını andıkca ederim aman,

Gül kurusu yüzünü, seyredesim geliyor,
Öte dönme ne olur, bana bir şey oluyor,
Bakma elin gülüne, tazecikken soluyor,
Varsın solsun neyleyim, sen benim gülüm ol da.

Gel muhabbet bağına, gonca gül toplayalım,

Rast gelene gönül verirdim amma,
Bunların içinde sen bi başkasın.
Herkesi gönülden severdim amma;
Bunların içinde sen bi başkasın.

Senin kaşın gözün karadan kara,

Yokluğunu nasıl yaşayacağım,
Kaderimi geri sardırarak mı?
Hasretini nasıl taşıyacağım;
Bütün saatleri durdurarak mı?
Kaderimi geri sardırarak mı?

Gönül pınarıma uğra da her gün,
Kana kana iç suyunu sarı gül.
Beni yüreğinden eğleme sürgün;
Döne döne iç suyunu sarı gül.

Geçerken mekanda bir mola ver de,