Bekir Karaçam Şiirleri - Şair Bekir Karaçam

Demedim mi kahve gözlüm ben sana,
Ayağına taş değerde düşersin.
Bir sevdadır giriverir dünyana;
Yanağına yaş değerde düşersin.

Hayallerin erir gider kaybolur,

Düştüm gurbet ilin yokuş yoluna,
Kimse bakmaz oldu benim halıma,
Ağlayarak vardım yarin yanına,
Akan göz yaşımı silmez olaydım.

Seninle bir zaman sürerdik sefa,

Dünyayı hediye ederdim sana,
Gözlerimden akan yaşım olsaydın.
Bütün geleceği adardım sana,
İçimdeki gönül kuşum olsaydın.

Neler verir idim bir bilsen neler,

Seherin vaktinde, tan ağarırken,
Resmine bakıp da düşünüyorum.
Eller mutlu uykusunu uyurken;
Resmine bakıp da düşünüyorum.

Sevdim diye yoksa suç mu işledim,

Sen çok zor bir bilmecesin,
Çözebilmek elde değil.
Acımasızın birisin;
Sevebilmek elde değil.

O kapkara gözlerini,

Aşk elinden düştüm gurbet illere,
Akar göz yaşlarım sel eğler beni.
Yaralı bağrımla düştüm dillere;
Kalbimin ateşi del eğler beni.

Sevda pınarının suyundan içsem,

Gönül dertlerini anlatsam sana,
Gider bir gün beni ele verirsin.
Komam seni artık gönül dünyama;
Gider bir de beni dile verirsin.

Hasretine yanıp kavrulsam bile,

İlkbaharda gidiyorduk bağa bahçeye,
Demet demet gül koyardık mavi bohçaya,
Nasıl gönlün razı oldu benden geçmeye,
El mi olduk, canım canım, el mi olduk biz.

Samimi dostlarım el olup gitti,
Gözlerimin yaşı sel olup gitti,
Sarardı yapraklar lâl olup gitti,
Ahbap bulamadım hele bir zaman.

Çekilmez çilenin düştüm yoluna,

Eşekten düşenin halini ancak,
Eşekten düşenler anlar demişler.
Kendini bilmeyen zorbalar var ya;
Engelli yolunu engellemişler.