Bekir Karaçam Şiirleri - Şair Bekir Karaçam

Bağırsam sesimi duyarmı dünya,
Bebekler önlüyor, Gazze yanıyor.
Açtım ellerimi, görürde Mevla;
İnsanlık ölüyor, Gazze yanıyor.

Çoluk çocuk demez, zalim vuruyor

Hastalanmış yüreğimin yarısı,
Çekinirim geçmiş olsun demeye.
Açıldı da iki gönül arası;
Çekinirim geçmiş olsun demeye.

Gidebilsem yarasını sarmaya,

Beni sana hasret bırakıp gitme,
Muhabbet bağına gel görüşelim.
Daha dün tanıştık bu gün terk etme;
Epeyce bir vakit kal görüşelim.

Salma beni yüce dağın ardına,

Yordu beni umutlarım hevesim,
Gidiyorum gelme sakın ardımdan.
Ne noktayım ne bir nesne ne cisim;
Gidiyorum gelme sakın ardımdan.

Rüzgâr ile savrularak bir yandan,

GİDİYORSUN


Zaman doldu gidiyorsun,
Beni sensiz koymayasın.
Seni seven divanenin;

Kendi kaderimi kendi sırtıma,
Yükledim de gidiyorum menzile.
Gönül otağımda koptu fırtına;
Akladım da gidiyorum menzile.

Hayal alemimi, bildiklerimi,

Sevdim de o kara, kara gözünü,
Sense beni divaneye döndürdün.
Baş üstünde tutdum her bir sözünü;
Gönlümde Yaşayan seni öldürdün.

Yıllar oldu muhabbetin özledim,

Gönül yaralandı dostun elinde,
Merhemini sende aradı bu gün .
Yürek paralardı kendi halinde ;
Merhemini sende aradı bu gün.

Sinemin üstümde kaynadı kazan,

Gitmen mi gerekti bak gittin işte ,
Yolun açık olsun güle güle git.
Kırk yıllık maziyi terkettin işte;
Yolun açık olsun güle güle git.

Belki bana kırgın, kırgınsın belki,

Gülmeyen bir bahtın var imiş meğer,
Sisilenip duran gözünden belli.
Sevda yakmış seni kora döndürmüş;
Ateşler püsküren sözünden belli.