Bekir Karaçam Şiirleri - Şair Bekir Karaçam

Kanadım kırıldı uçamıyorum,
Kader köprüsünden geçemiyorum,
Aşkın kapısını açamıyorum,
Kaderden dediler, hal benim oldu.

Simsiyah saçıma düşünce aklar,

Ya Rab hep kaderim böyle mi benim,
Akar göz yaşlarım bir silenim yok.
Aşk yüzünden bir gün çıkacak canım;
Hep hasret çekerim bir bilenim yok.

Cevreğledi bu aşk, düşürdü hasta,

Bir zaman gönlüne mekân kurmuştum,
Şimdi gözlerine hasretim senin.
O güzel endama selâm durmuştum;
Şimdi sözlerine hasretim senin.

Beraber çıkmıştık sevda yoluna,

Kaç gündür yanarım hasretine de,
Geldin uğramadın bana sevdiğim.
Aramıza bin bir engel koydular;
Bende varamadım sana sevdiğim.

Gündüz hayalimde gece düşümde,

Sana yansın şu kalbim, ilmek ilmek işle de
Vur hançeri sineme, sevda düşü düşle de,
Aç gönül penceremi, ağlamaya başla da,
Hasreti sar sineme, muhabbetin şen olsun.

Kader çizsin yolunu, düşüp de gel peşime,

Hastalanmış yüreğimin yarısı,
Çekinirim geçmiş olsun demeye.
Açıldı da iki gönül arası;
Çekinirim geçmiş olsun demeye.

Gidebilsem yarasını sarmaya,

Seni gördüm rüyamda,
Sevdalandım bir anda,
Gül açmış yanağında,
Gel beraber derelim.

Aşkınla yanıyorum,

Bağırsam sesimi duyarmı dünya,
Bebekler önlüyor, Gazze yanıyor.
Açtım ellerimi, görürde Mevla;
İnsanlık ölüyor, Gazze yanıyor.

Çoluk çocuk demez, zalim vuruyor

Sen bana geç kaldın ben sana erken,
Çoğu yârsiz kaldı aşkla giderken,
Sevip sevilelim, gülelim derken,
Kış tükendi, bahar gitti, yaz bitti.

Geçmişe imrenip gelecek yaptık,

Mutluluk istersen sen bu hayattan,
Bırak geçmişini sil at kalbinden.
Bu zamanda hürmet bekleme aşktan;
Bırak geçmişini sil at kalbinden.

Sevenlerin yüzü hiç bir gün gülmez,