Bekir Karaçam Şiirleri - Şair Bekir Karaçam

Kader diye bastım seni bağrıma,
Şimdi gidiyorsun git güle güle.
Ne çileler çektim senin uğruna;
Şimdi gidiyorsun git güle güle.

Sana olan aşkım söylemedim mi,

Gülüm gül kopardı benden,
Gitti daha gelmez geri.
Ölüme razıyım dünden;
Gitti daha gelmez geri.

İşte kaderim bu benim,

Duman indi yüce dağın başına,
Gitti gelmez nazlı yarden haber yok.
Felek ecelimi koydu karşıma;
Gitti gelmez nazlı yarden haber yok.

Yar gideli hayli bir zaman oldu,

Yolumun üstüne düştün de gülüm,
Hasreti gönlüme bırakıp gittin.
Ömür törpüsünden geçtin de gülüm;
Siyah saçlarını taratıp gittin.

Seni çok severim, severim amma,

Nerde idin gonca gülün harmanı,
Seni göremedim içim yanıyor.
Burdan geçti güzellerin kervanı;
Seni göremedim içim yanıyor.

Hasretine yandım yandım eridim,

Sevdim de o kara, kara gözünü,
Sense beni divaneye döndürdün.
Baş üstünde tutdum her bir sözünü;
Gönlümde Yaşayan seni öldürdün.

Yıllar oldu muhabbetin özledim,

Yaa, işte böyledir, dünyanın hali,
Şeytanın işi o, ezeli beri,
Sanırsın esiyor seherin yeli,
Fırtınalar sonra, kopar mı kopar.

Önce dost görünür, herkesten âla,

Senin için ölmek isterim de ben,
Sana faydam olmaz diye korkarım.
Beni benden alır o serin gölgen;
Bana faydan olmaz diye korkarım.

Gönül firkatimi senden alırım,

Acep sever miyim bir seni daha,
Sen girdin gönlüme dünyam değişti.
Yüreğim fırladı çıkıyor şaha;
Sen girdin gönlüme dünyam değişti.

Yeşil gözlerinle, tatlı dilinle,

Kopunca dünyanın urganı ipi,
Ol sineme bir gariptir hal oldu.
Delindi çarların topraktan küpü;
Cehenneme cılga cılga yol oldu.