Bekir Karaçam Şiirleri - Şair Bekir Karaçam

GİDİYORSUN


Zaman doldu gidiyorsun,
Beni sensiz koymayasın.
Seni seven divanenin;

Kendi kaderimi kendi sırtıma,
Yükledim de gidiyorum menzile.
Gönül otağımda koptu fırtına;
Akladım da gidiyorum menzile.

Hayal alemimi, bildiklerimi,

Dua ettim peşinden, sağlıkla git gel diye,
Göklere uçuyordun,sevinmiştin ne diye,
Hoş geldin sefa geldin, hani bana hediye,
Özlediğin İstanbul, yerinde duruyor mu.

Kimi Çorum’ a gitti, kimisi İstanbul’ a,

Kader diye bastım seni bağrıma,
Şimdi gidiyorsun git güle güle.
Ne çileler çektim senin uğruna;
Şimdi gidiyorsun git güle güle.

Sana olan aşkım söylemedim mi,

Gülüm gül kopardı benden,
Gitti daha gelmez geri.
Ölüme razıyım dünden;
Gitti daha gelmez geri.

İşte kaderim bu benim,

Duman indi yüce dağın başına,
Gitti gelmez nazlı yarden haber yok.
Felek ecelimi koydu karşıma;
Gitti gelmez nazlı yarden haber yok.

Yar gideli hayli bir zaman oldu,

Yolumun üstüne düştün de gülüm,
Hasreti gönlüme bırakıp gittin.
Ömür törpüsünden geçtin de gülüm;
Siyah saçlarını taratıp gittin.

Seni çok severim, severim amma,

Nerde idin gonca gülün harmanı,
Seni göremedim içim yanıyor.
Burdan geçti güzellerin kervanı;
Seni göremedim içim yanıyor.

Hasretine yandım yandım eridim,

Sevdim de o kara, kara gözünü,
Sense beni divaneye döndürdün.
Baş üstünde tutdum her bir sözünü;
Gönlümde Yaşayan seni öldürdün.

Yıllar oldu muhabbetin özledim,

Kaderimdi sanki ceylan bakışın,
Mest ederdi, yüreğime akışın,
Hani dans ederdi kirpiğin kaşın,
Seni bulduğum gün, seni kaybettim.

Yolumun üstüne çıkmıştın hani,