Bekir Karaçam Şiirleri - Şair Bekir Karaçam

Birer birer rüya oldu geçmişim,
Unutup gittiler dost bildiklerim.
Sevda tarlasından sevgi biçmişim;
Unutup gittiler dost bildiklerim.

Ben dostu bilirdim canımdan âlâ,

Dost dost diye tuttum dostun elinden,
Dostum dört bir yana savurdu beni.
Anmazım diye kendi dilinden;
Bir söz söyledi de devirdi beni.

Ne hata etimde ne suç işledim,

Yetmedi mi felek senden çektiğim,
Yine elden ele savurdun beni.
Bir göl oldu gözlerimden döktüğüm;
Ecel ateşinde kavurdun beni.

Kendi alemimde yaşar dururken,

Dilime dolandı, adın soyadın,
Beni sensiz koma, be nazlı gülüm.
Seviyorum seni, ölürcesine;
Sende seviyorum, de nazlı gülüm.

Sevda yaktı beni, savurdu göğe,

Baharda açılan çiçek gibisin,
Sevdanı yazmaya elim varmıyor.
Semada dolaşan melek gibisin;
Sana sen demeye dilim varmıyor.

Pembe ümitlerin esiri olma,

Gün gelir de sevdiğimi görürsem,
Bi tanem yuvana dön diyeceğim.
Unutalım artık olup biteni;
Maziyi toprağa göm diyeceğim.

Görür görmez tutacağım elini,

Hani söz verdin de, gelecektin ya?
Yufka yüreğini verecektin ya,
Halımı hatrımı soracaktın ya,
Nerde kaldın deli divane yârim?

Unuttun mu yoksa geçmişi dünü?

Seninle yaşamak ne kadar güzel,
Gözlerin âleme hayat veriyor.
Göremediğim gün düşlerime gel;
Sözlerin âleme hayat veriyor.

Girmek isterim de rüyalarına,

Sana sen diyorum alınıyorsun,
Bilmem nasıl yazsam senin türkünü.
Sen benim gönlümü tanımıyorsun;
Bilmem nasıl yazsam senin türkünü.

Sen benim bacımsın, öyle bilirim,

Olsa idim eğer senin yaşlarda,
Babam sizin eve gelirdi bir gün.
Ya bir bahar günü ya ayazlarda:
Anam seni bana alırdı bir gün.

Ceylan bakışları sevdiğim için,