Bekir Karaçam Şiirleri - Şair Bekir Karaçam

Bendeki çileyi sen çeksen eğer,
Küçülür, ufalır, erir gidersin.
Bendeki hasreti bir bilsen eğer;
Gençliğin, ardından sürür gidersin.

Hayat beni yakıp, kora döndürdü,

Ya ben genç olsaydım ya da sen yaşlı,
Aynı otobüste karşılaşsaydık.
Sen hırçın bir güzel ben ağır başlı;
Oturup biz bize gönül alsaydık.

Rüyamda görseydim sarı saçları,

Sen hiç görmezmisin dakikalarca,
Mehtabım diyerek seni seyrettim.
Gönlüme dur dedim aylar boyunca;
Mihmanım diyerek seni seğrettim.

Aşkınla tutuştu divane gönlüm,

Divane gönlüme anlatamadım,
Hep seni arıyor seni soruyor.
Ne yapsam ne etsem avutamadım;
Hep seni arıyor seni soruyor.

Dünyanın azılı nehirlerinde,

Defter diye açtım ilk sayfasını,
Seni yazdım yüreğimin başına.
Bir dilek diledim Kelâmullahtan;
Bak seni çıkardı benim karşıma.

Kader mi talih mi bilemedim ki,

Kara bağrım oldu gönül defterim,
Seni yazdım, seni çizdim, ağladım.
Esti yüreğime sevda yelleri;
Seni yazdım, seni çizdim, ağladım.

Kimileri şaştı kara bahtıma,

Dört yanımı cehenneme çevirdin,
Beni benden aldın sen Karaören.
Çilesi çekilmez türlü dert verdin;
Gül bağımı yoldun sen Karaören.

Attın yüreğime kızgınca közü,

Kırk yıl geçti sökemedim kalbimden,
Bahar senle gelir, kış senle gelir.
Bir sevda ki silemedim gönlümden;
Rüya senle gelir, düş senle gelir.

Hatırası vardır bende her yılın,

Şu üç günlük ömür geçip giderken,
Onlar ne söyledi sen ne söyledin?
Benimle ilgili sohbet ederken;
Onlar ne söyledi sen ne söyledin?

Nasıl kelimeler döndü dilinde?

Ben ne desem senin kara bahtına,
Sevdanın zehrini içen sen oldun.
Varamadın geleceğin farkına;
Kırmızı gül gibi açan sen oldun.

Bir zaman gönlüne gönül bul dedim,