Bekir Karaçam Şiirleri - Şair Bekir Karaçam

Hüsranla bitmesin sana meyilim,
Ya resmini gönder ya da kendin gel .
Seni seviyorum düşman değilim;
Ya resmini gönder ya da kendin gel

Arzularım seni çoktan görmedim,

Çölde yağmura hasret biri gibiyim,
Yanıp tutuşurum sen olmayınca.
Aşkın büyüledi deli gibiyim;
Divane gezerim sen olmayınca.

Bir ümit verdin ki kaşın gözünle,

Nice düşünceler eyleme döndü,
Ya sen görmüyorsun ya gözlerin kör.
Hasretin yaktığı meşale söndü;
Ya sen görmüyorsun ya gözlerin kör.

Tüfenk bizim mermi bizim top bizim,

Kalbimi çıkarıp versem eline,
Sen size götürsen yakışık almaz.
Düşürüp de seni sevda yoluna;
Ben bize götürsem yakışık almaz.

Gezip tozsak başı puslu dağları,

Yar elinden nedir benim çektiğim,
Bir göl oldu gözlerimden döktüğüm,
Seviyorum diye yemin ettiğim,
Yaktı aşk od’ una kül etti beni.

Kaderin yazgısı deyip terk etti,

Sana gülüm demek gelir içimden,
Desem, ya küsersin, korkum ondandır.
Sana gönül vermek gelir içimden;
Versem, ya küsersin, korkum ondandır.

Iraklarda bile duyarım seni,

Aha yine hüzünlendim ben bu gün,
Anam yoktur, babam yoktur, yalnızım.
Yaralarım derinleşir gün be gün;
Anam yoktur, babam yoktur, yalnızım.

Uçurdum gönlümü selvi dalına,
İn dedim inmiyor indirirmisin.
Düşdü yine bir sevdanın peşine;
Dön dedim dönmüyor dödürürmüsün.

Sardı yüreğimi senli bir neşe,

Bir dilberin hasretine yanmışım,
Söndüren olmadı üzüntüm ondan.
Sevdasından divaneye dönmüşüm;
Güldüren olmadı üzüntüm ondan.

Sevdam vurdu beni yaralandım da,

Sana veda etmem, edemem ki ben,
Gidenler geriye gelmiyor gülüm.
Yüreğimde açan sevda çiçeği;
Asırlar geçse de solmuyor gülüm.

Kader yazımızı yazmış olsa da,