Bekir Karaçam Şiirleri - Şair Bekir Karaçam

Bir hasrettir çevirdi dört yanımı,
Sesini duydum ya o yeter bana.
Muhabbetin kaynatırdı kanımı;
Sesini duydum ya o yeter bana.

Bilirmisin kaç gün geçti aradan?

Tavana yazdım da hasretlerimi,
Her gece yatarken okuyum diye.
Resmini de çizdim tüm dertlerimin;
Her sabah kalkarken bakıyım diye.

Gerçekleri doldurmuşum torbama,

Gülüm gül bağını terketti gitti,
Gittiği mekânda gülermi bilmem.
Figan eder bülbül, eridi bitti;
İlgisiz kalır da solar mı bilmem.

Ah çekerim, dertlerimi diyemem,

Kadir bilmez sevdalımın yurduna,
Bahar mı gelecek, güz mü gelecek.
Uçup gitti Kaf dağının ardına;
Hiç mi dönmeyecek, tez mi gelecek.

Kararmış yüreği hâldan bilmez ki,

Ticaretin tarlasından geçerken,
Önce vicdanını tartanlardan ol.
Zengin olup havalarda uçarken;
Garibin haline bakanlardan ol.

Açarken bahçende varlık çiçeğin,

Bir güzel gördüm ki serviye benzer,
Birazcık kafayı tırlattım dedi.
Dilinden bal damlar, salınıp gezer;
Sevdayı serimden fırlattım dedi.

Ahudur gözleri elma yanağı,

Seni bir gün görmezsem hastalanırım,
İkinci gün görmezsem verem olurum,
Üçüncü gün görmezsem düşer ölürüm,
Dördüncü gün toprağa ver beni yârim.

Beşinci gün görmezsem güllerim solar,

Ümitlerim düştü suya,
Yüzme bilmez dibe vurdu.
Hayallerim yol bilemez;
Kim ne için ne buyurdu.

Sevdam sevdiğini arar,

Sevdiğim bu ellerde kalmayacaksın,
Hayattan nasibin almayacaksın,
Sen beni bırakıp gidiyorsun ya;
Sana olan hislerimi anlayamazsın.

Türlü dertler başında bilemiyorsun,

Unutmadım seni unutamam ki,
Yüreğim yanarken sensizliğime.
Divane gönlümü avutamam ki;
Gözlerim ağlarken sensizliğime.

Açtım ellerimi dilim duada,