Bekir Karaçam Şiirleri - Şair Bekir Karaçam

Acı biraz gözyaşıma,
Gül gibi çık gel karşıma,
Yaşayamam bir başıma,
Sen olmadan, sen olmadan.

Yüreğimin acısı dinmek bilmiyordu ya,
Benim çileli bahtım gülmek bilmiyordu ya,
Sana olan hasretim ölmek bilmiyordu ya,
Ölürüm demiştim ya sen ölmeye değmezsin.

Gözlerine bakarak vurulmuştum kalbine,

Sensiz hiç olmuyor senli olmuyor,
Ben seni defterden hâlâ silmedim.
Hasrete yandırdın çilem dolmuyor;
Ben seni defterden hâlâ silmedim.

Hani paylaşırdık dertlerimizi,

Sen gittin gideli ismin dilimden,
Düşmedi düşmüyor, sevda çiçeğim.
Sana olan aşkım yörüngesinden;
Şaşmadı şaşmıyor, sevda çiçeğim.

Hasretin büyüyor geçtikçe zaman,

Aramaz sevdalım, aramaz beni,
Demek sevda bitti, sevdalı değil.
Elden el âlemden soramaz beni;
Demek sevda bitti, sevdalı değil.

Ben yari bilirdim, sözlerinde mert,

Sevdanın peşinden koştukça kalbim,
Yârenin aşkıyla coştukça kalbim,
Böyle bir sevdaya düştükçe kalbim,
Yanıp yanıp yine tutuşur gider.

Dolaşır çöllerde kervanı yüklü,

Sana derim sana cananım benim,
Tutulma sevdanın tuzağına sen.
Budur benim senden bir tek dileğim;
Tutulma sevdanın tuzağına sen.

Sevda canavardır söker kalbini,

Kaç yıl oldu göremiyom yüzünü,
Yandırdın hasrete sönebilmiyom.
Çok özledim kahverengi gözünü;
Razı gelmez diye dönebilmiyom.

Yalvardım yakardım derdimi döktüm,

Gülüm, yokluğuna alışamadım,
Düşündükçe seni kahroluyorum.
Sevdam ile bir kez buluşamadım;
Düşündükçe seni kahroluyorum.

Biliyorsun kaç yıl geçti aradan,

Sensizlik yurdunda nasıl yaşarım,
Yokluğun sinemi yakıp dururken.
Başka bir âleme nasıl bakarım;
Sevdan yüreğime akıp dururken.

Kaderin rüzgârı savurur beni,