Bekir Karaçam Şiirleri - Şair Bekir Karaçam

Bir kaç resim kaldı senli yıllardan,
Sevdamı onlarla paylaşıyorum.
Gücümü toplayıp hatıralardan;
Sensizlik yurdunda dolaşıyorum.

Hilâldi kaşların gözlerin başka,

Say ki senin dostluğunla yaşarım,
Daha ne isterim bitanem senden.
Sevdan ile dolup dolup taşarım;
Daha ne isterim bitanem senden.

Halimi hatrımı bilenim oldun,

Gönül penceremi açtım da sana,
Girmeye çekindin sebebi nedir.
Yıllar öncesinden koştum sevdana;
Durmaya çekindin sebebi nedir.

Nicedir görürüm ben bu rüyayı,

Bir kıvılcım düşürdün, şu divane gönlüme,
Yoksa talipmisin sen, geri kalan ömrüme,
Hayat çok acımasız, kalmayalım son güne,
Seni çok seviyorum, sebebini sorma hiç.

Kaderimse çekerim, senin bütün nazını,

Arzuladım gurbet ilden sılayı,
Varmaya çekindim sebebi sensin.
Nice derde düştüm ondan dolayı;
Derman bulamadım sebebi sensin.

Sevdaya tutuldum yanar yüreğim,

Yüreğimdeki yaranın,
Sebebi sensin bi tanem.
Gönlümde kopan dalganın;
Sebebi sensin bi tanem.

Bunca sene çektim çile,

Elâ gözlü nazlı dilber,
Selam verdim duymadın mı?
Gönlümü sana gönderdim;
Hatırını sormadın mı?

Dudağın bal dilin şeker,

Gelir diye gönlüme güllerden saray kurdum,
Baktım kahve gözlere, ben sende seni gördüm,
Bir hayli yuvarlandım sevdanın peşin sıra;
Yüreğinin yolunu yine güllere sordum.

Açık tuttum gönlümü, belki gelirsin diye,

Yine nerden gelirsin, gönlümün eğlencesi,
Endamlı bakışların, aşkımın bilmecesi,
Anan seni doğurmuş, sanki kadir gecesi,
Öyle güzel gözlerle, hilâl kaşlar sende var.

Bir bahar gibi zülfün, demet demet gül açmış,

Sevdanı sinene sarmak istersen,
Kar düşürse bile sen düşme sakın.
Ömrünü yârene vermek istersen;
Yar düşürse bile sen düşme sakın.

Düşünüp kahrolma kendi kendine,