Bekir Karaçam Şiirleri - Şair Bekir Karaçam

Gidip de hatırım sormazsan eğer,
Yanar kül olurum senin yüzünden.
Perişan halimi görmezsen eğer;
Garip kul olurum senin yüzünden.

Özlerim de zeytin zeytin gözünü,

Baharı yaşamadım, yazda çok çabuk geçti,
Muradım alamadım, hepsi senin yüzünden.
Bülbüller ötüşmüyor, turnalar yüksek uçtu;
Sevdamı bilemedim, hepsi senin yüzünden.

Çileler arkadaşım, gözlerim hep ağlıyor,

Gelir diye bekliyorum yolunu,
Bak göresim geldi gonca gülünü,
Göster de göreyim serçe dilini,
Özledim sevdiğim, seni özledim.

Hasretine yanar yanar ağlarım,

Seni görmeden edemem bilmiyormusun,
Sana aşığım esmerim görmüyormusun ,
Bundan böyle yoksa beni sevmiyormusum ,
Senelerdir yol bekledim niye gelmedim.

Sana bir yurt vermiştim, gönlünce eğlen diye,
Ara sıra uğrayıp, kalbimde dinlen diye,
Kayboldun gittin hani, bilemedim ne diye,
İşte yanık yüreğim, senin en son eserin.

Sana seni anlattım, sesimi duymadın ki,

İsmini defterde görsem silerim,
Senin gibi bir dost istemiyorum.
Rabbim seni ıslah etsin dilerim;
Senin gibi bir dost istemiyorum.

İçin bir başkadır dışın bir başka,

Gül bağının gül yüzlü, kara gözlü sunası,
Bir aşka esir oldu, Mecnun ile Leyla sı,
Başka yerde arama, gözdür kalbin aynası,
Deryadır deli gönlüm, seni de alır beni de.

Takma yalan dünyanın, baharını yazını,

Bir an bile uzak düşsen gözümden,
Hep seni özlerim seni düşlerim.
Bir hüzün dökülür gamlı yüzümden;
Hep seni özlerim seni düşlerim.

Yansam sevdan ile kavrulup yansam,

Seni düşündüm de bu akşam yine,
Geçmişi sineme sarıp ağladım.
Sevdam düşmedi ki yerli yerine;
Aşkımdan tavizler verip ağladım.

Özledim yıllardır özledim seni,

Gözlerim kan ağlar gördükce seni,
Ayaklarım hazar gölüne döndü.
Yüreğim yanıyor sordukca seni:
Yanık bağrım sahra çölüne döndü.

Adını andıkca ederim aman,