Bekir Karaçam Şiirleri - Şair Bekir Karaçam

Burnunun dikine gidip durursun,
Birazcık dinle de gerçekleri gör.
İkide bir sitem edip durursun;
Birazcık dinle de gerçekleri gör.

Elinde olanı kırıp da dökme,

Okumak birinin tekelinde mi?
Kızlar niye okumasın, gerekçesi ne?
Bayanlar olurken başbakan bile;
Kızlar okumasın söyle ne diye?

Sanki ay düşmüş de beyaz yüzüne,
Gözlerinde aşkı görür gibiyim.
Kurban olurum da bir çift sözüne;
Sevdana ömrümü verir gibiyim.

İçime çöküyor baygın bakışın,

Gönlümün kapısına geldin bir kere,
Girmeden içeri gittin sevdiğim.
Ah edüp başımı vurdum yerlere;
Sen beni çar naçar ettin sevdiğim.

Geri dönüp bir bak, bak şu halime,

Divane gönlüme bir haber gelmiş,
Muhabbet bağında gezme demişler.
Şu kara bağrıma olanlar olmuş;
Hayal alemini bozma demişler.

Gönül bizim gönül,bağ da bizim bağ,

Yâr gönül borcunu öderim dedi,
Kırk yıl geçti hâlâ alacaklıyım.
Borç yerine türlü türlü dert verdi;
Kırk yıl geçti hâlâ alacaklıyım.

Karalıymış bahtım, yüzüm gülmüyor,

Gönül fırçasını aldım elime,
Bir seni boyadım bir de kendimi.
Dertlidir sazımın vurdum teline;
Bir seni dinledim bir de kendimi.

Her türlü acıyı gördüm dünyamda,

GİDİYORSUN


Zaman doldu gidiyorsun,
Beni sensiz koymayasın.
Seni seven divanenin;

Kendi kaderimi kendi sırtıma,
Yükledim de gidiyorum menzile.
Gönül otağımda koptu fırtına;
Akladım da gidiyorum menzile.

Hayal alemimi, bildiklerimi,

Dua ettim peşinden, sağlıkla git gel diye,
Göklere uçuyordun,sevinmiştin ne diye,
Hoş geldin sefa geldin, hani bana hediye,
Özlediğin İstanbul, yerinde duruyor mu.

Kimi Çorum’ a gitti, kimisi İstanbul’ a,