Bekir Karaçam Şiirleri - Şair Bekir Karaçam

Gönül defterimin ilk sayfasına,
Seni çizdim hergün göreyim diye.
İpek saçlarından bir bükle alıp;
Yıllarca sakladım öreyim diye.

Hep seni düşündüm, hep seni andım,

Hani ya dostluklar ölmez diyordun,
Kaza mı geçirdi yoksa dostluğun.
Çilenin atına bindim gidiyom;
Hasrete yandırır beni yokluğun.

Hep hasrete yandım bir de sen yakma,

Kader bir gün seni benden alır da,
Sensiz ne yaparım bilemiyorum.
Deli gönül gayri öksüz kalır da;
Sensiz ne yaparım bilemiyorum.

Sensizlik sinemi yakarsa her gün,

Elimi kolumu bağladın da sen,
Hakkımda ne karar aldın bilmiyom.
Yaralı kalbimi dağladın da sen;
Hakkımda ne karar verdin bilmiyom.

Dert benle doğmadı ölmez benimle ,

Hem anandan babandan hem de bacından,
Hem gözünden hem burnunun ucundan,
Başında tuttuğun altın tacından,
Seni senden bile çok seviyorum.

Yufka yüreğini selvi boyunu,

Boşuna suçlama gelip geçeni,
Kimin kime borcu vardır bilinmez.
Aşk yüzünden süzülen göz yaşları;
Olur olmaz mendil ile silinmez.

Bir ölçülür fakir ile zengini,

Biddi mi diyorsun, her şey biddi mi,
Muhabbetsiz hayat çekilmiyor ki.
Yaktığın bacadan duman tüddü mü;
Muhabbetsiz Dünya çekilmiyor ki.

Muhabbet ekersen çile yerine,

Bende yandım kara gözün üstüne,
Selam saldım bağrı yanık dostuma,
Bilmem bu feleğin bana kastı ne,
Ciğer parem gitti geri gelmedi.
Sızlar yaralarım iyi olmadı.

Bir gönül sevdası düştü gönlüme,
Dağ dağı devirdi haberin olsun.
Bir bilinmez sevda sardı ömrüme;
Sağ sağı devirdi haberin olsun.

Kaderin bağında çiçekler açtı,

Kara gözlüm sana olan sevdama,
Dağlar boyun eğdi taşlar ağladı.
Sineme kök salan Gönül davama;
Gök yüzünde uçan kuşlar ağladı.

Yıllardır yanarım yâr hasretine,