Bekir Karaçam Şiirleri - Şair Bekir Karaçam

Cihana yandı gönlüm, bir sen vardın cihanda,
Hayat savurdu beni, içim yandı o anda,
Seni misafir etsem, şu küçücük dünyamda,
Dünyamı saran alev, korkma seni yakamaz.

Çünkü, dertli dünyama, sıcacık esti yelin,

Çek çek ne olacak kederi gamı,
Senmisinde Çin settinin sultanı,
Bana söz vermiştin bahçede hani,
Senden başkasını sevemem diye.

Bak unutma diye resmini verdin,

Sevdanı sarardım yanan bağrıma,
Canımı verirdim senin uğruna,
Bırakıp gidişin gider ağrıma,
Dön gel artık gülüm çekemiyorum.

Sen varsın geçmişin her sayfasında,

Sunam gurbet ilin çilesi kahrı,
Dayanılmaz amma çekiyorum ben.
Ana, baba, gardaş, yâr hasretine;
Gözlerimden yaşlar döküyorum ben,

Yeşil olur bizim elin çimeni,

Gözlerine bakmış isem razın olmadan,
Ellerinden tutmuş isem razın olmadan,
Zülfüne gül takmış isem razın olmadan,
Çek silahı vur beni, vur beni beni.

Bahçenizde gül ağacı açtı gülleri,

Güneş olsan girsen camdan içeri,
Çekerim perdeyi görmek istemem.
Ateş olsan yaksan bütün her yeri;
Babucumu sana vermek istemem.

Deniz olsan kaplasan tüm deryayı,

Hilâl kaşlarını baharda sevdim,
Güzel gözlerinin aşkı yüzünden.
Elma yanakları rüyamda gördüm;
Şirin sözlerinin bahtı yüzünden.

Bakışların kahrediyor insanı,
Gönlünde bir gönül var mı güzel kız.
Başındaki dert mi yoksa sevda mı;
Yoksa gonca gülün har mı güzel kız.

Derdini okudum güzel yüzünden,

HABERİN OLSUN

Gözlerinden akan sevda selini,
İçesim geliyor haberin olsun.
Sana şen gönlümün son kapısını;
Açasım geliyor haberin olsun.

Gözünü sevdimin nazlı sunası,
Hadi koş gel gayri seni beklerim.
Yanağında hüzün elde kınası,
Hadi koş gel gayri seni beklerim.

Özledim kömürden kara gözünü,