Bedri Tahir Adaklı Şiirleri - Şair Bedri ...

Susuz çöllerin çatlak dudaklarından
İçli fısıltılar çıksın semâyâ
Bir şefkat ve bir rahmet damlası
Aksın Nur bulutlarından.

Ey Halık-ı kâinat;

Yokuştan inişe, koşar gibiyiz,
Tersine uçuran, bir yel bulunmaz,
Varılan menzilden, korkar gibiyiz,
Bu yola yan gelen, engel bulunmaz.

Senedin var mı ki; güne çıkacak,

Çakıl taşı bulunmaz, muhabbetin bağında,
Güllere nazar attık, çok tehdit aldı gönül,
Mahbuba yolu düştü, şebabetin çağında,
Güller seçmiş yârini, nasipsiz kaldı gönül.

Baharın tezgâhından, zümrüt şallı gül düştü,

Gönlüm benim kan ağlar, aşka bir şey olursa,
Sen acı çeker misin, eğer onu yitirsen?
İhânet denen şeyler, kalpte vuku bulursa,
Çürümüş o kalbime, hançerini batır sen.

Kötülük etmek için, önce aklım gitmeli,

Yine ne oldu küfre, bu ne hezeyan?
Tüm işleri olsun da zarar ve ziyan,
Güzel hizmete karşı hep azıtırlar,
Zarar için dağlar bile kazıtırlar …

Keyiflendi hain herif, onu keserken,

Hadis: “Amel, Niyetlere göredir.”
Anlayanda bulunmalı mürüvvet,
Hüsn-ü kabul, istenilen yeredir.
Cimri isen hainliğe ne hacet..

Hayal kurdum, acizane seherde,

Semavat kitabının,
Sahifelerini karıştırken;

Ufkun kızıl sahifesine baktım;
İftirakın, acılı ve sızlayan heceleri..,
Burada yazılıp anlatılmıştı;

Vücuda her giren lokmaya bakın
Ne varsa içine tıkılmış gibi
Mukaddes rızkımız ekmeğe bakın
İçine toztoprak dökülmüş gibi

Böcekten ilâca ne varsa konmuş

Mazi derelerinin karanlıklarına,
Hayalen, seyahat edelim birlikte;

Kırk ve kırk beş yıllarının,
Kara-kara yazılan, hüzün sahifelerine …

Göklere sığmayan kitaba sığdı,
Geçmişi eğmiş de, büküp dolaşmış,
Okutan-okuyan belki de sağdı,
Savaştım demiş de, vurup dolaşmış.

Çıkarlar sağlanmış, masum kanından,