Bedri Tahir Adaklı Şiirleri - Şair Bedri ...

İlâhi hitabet Güzel’den gelmiş
Kelâmı kullara ulaşmış böyle
İnsanda fıtratı ezelden bilmiş
Nüzûlle sohbetler oluşmuş böyle.

Kendini tanıtmak istemiş Kadim

Gündüzün yola çıkan, yârine olur çâre,
Fırsatı bulmuş hasret, koşması mâni değil,
Ufuktan kaçan gece, çarpılıp düşse yere,
Kaderde mukaddermiş, gecesi mâni değil,

Hisseme neler düşmüş, bilemem zaten onu,

Kıymetini bilmedik, küstürdük biz İslâmı,
Çekip gitti yabana, mümkün mü etsin vedâ?
Kimin aklına gelir, kesip bizden selâmı?
Üç kuruşa satıp da, serveti etsin fedâ.

Osmanlı Avrupa’ya malum ya, hamileydi,

Bir lider bulalım, hükmünü versin,
Şu malı birlikte bir pay edelim,
Dürüstçe bir karar, verir mi dersin?
Bitmesi içinse, çok say edelim.

Şükürler olsun ki bölüştük artık,

Arkama baka-baka, giderken ecelime,
Kalanlara şaşırdım, ölümsüz gibiydiler,
Acaba desem mi ki, şöyle birkaç kelime,
Mahmur-mahmur baktılar, çelimsiz gibiydiler.

Hâlbu ki gelirken biz; ağlayarak gelmiştik,

Her nasılsa düştüm rüzgâr peşine
O gittikçe ben de gittim o zaman
Dere-tepe aşıp geçtim boşuna
Kuş sandılar gökte öttüm o zaman

Ben hep böyle yükseklerde uçardım

Fincancı katırlar, geçmekte yoldan,
Aman ha ürkmesin, iyi tutunuz,
Bir öyle, bir böyle, sağdan ve soldan,
Devrilip düşmesin, dikkat ediniz.

Yola revan olmuş, yüklü katırlar,

Kuraklık oluştu güller bağında,
Ne olur bu derdi, bilelim artık,
Fidanı kıyas et eller bağında,
Tağuttan duvarı delelim artık.

Gideriz atîde beliren güne,

Gözünü yumup da, karanlık eden,
Gündüzü geceye, döndü zanneder,
Aydınlık görüp de şaşkınlık eden,
Güneşi vakitsiz doğdu zanneder.

Görmezden, geldiği her bir gerçeği,

Sefaletten esâret; parmaklıklar ardında,
Ağlaması gardiyan, hücresinde yavrunun,
Ana-baba ve evlat, hep beraber yangında,
Kürek mahkûmu eder, teknesinde yavrunun.

Tuzu kuru herifler, öttürür düdüğünü,