Bedri Tahir Adaklı Şiirleri - Şair Bedri ...

Ne kitap ne defter, yazar bunları,
Hissedip görürsün kalbin gözüyle,
Ne hevâ ne heves bulmaz bunları,
O aşkı anlarsın; kalbin gözüyle.

İmkânat içinde, tüm mevcudatı,

Bir kimseye düşmanlığa zaman yok
Düşman his’e düşmanlıkta öz bizim
Saldırana karşılıkta eman yok,
Sulh olmanın teşvikinde söz bizim.

Kötü duygu bizde ise bîzarız

Cemalin zevalinden, kopmuşsa gönül bağı,
Sıla ile gurbeti, ayırmaz hiçbir hasret,
Filizlensin habbeler, kaderden gönül bağı,
İç içedir düşlerin, yaksa bile o hasret,
Gurbette figan eden, bir garip bülbül ağlar,
Harap olmuş bahçade, benzi solmuş gül ağlar.

Varımız yoğumuz bir avuç içi
Onu da kaybeden ellerim üzgün
Şaşırıp kadere atmayın suçu
Şu beni mahveden hallerim üzgün.

Olmadı ne hüner ne de marifet

Dertlerin önüne tebessüm dizdim,
Yine de üstünden aşıp gittiler,
Acıdan diyarı dolandım gezdim,
Bendeki bu derdi; silip geçtiler.

Neler gördüm neler, yavrusu ölen,

Geçmişe; vakitler akarak gitmiş,
Gelecek gelmedi, o da elde yok,
Gelen de giden de iftirak etmiş,
Yıkılıp gitmeyen hiçbir belde yok.

Her iki cenahın arası çok dar,

Gül kokusu taşıdım inişimde günlerce
Yüzümü sürüyüp de ırmak olup çağladım
Köşe-bucak dolaşıp geçişimde binlerce
Taştım da hüzünlerle dolup-dolup ağladım.

Hazan yüklü hislerden sıyrılıp bulutlara

Yutkunur, yutamaz düğümden lokma
Mizanın her iki, kefesi duman
Kan kokan mahalde ölümden lokma
Soluğu verenin nefesi duman.

Deryanın üstünden görünmez dibi

Çaresiz kalışın ağrısı tutmuş,
Ölümün yolları, açılmış sana,
Birisi birinin elini tutmuş,
İntikam yemini içilmiş sana.

Tek suçun, bir mü’min olmakmış senin,

Saç sakal karışmış üstte pos bıyık,
Güneşi döndürmüş, peşpeşe dağda,
Bir tavşan uykusu gözleri kıyık,
Numara verilir her leşe dağda.

Bir kere sürülmüş tüfeye kurşun,