Bedri Tahir Adaklı Şiirleri - Şair Bedri ...

Birçok insanlar vardı karşımda,
Hepsine sen dediğim,
Sonra; o kimseler arasında bir ben vardım tek başıma,
Ağaçlara bakıyordum herkes gibi,
Yaprakları sararıp da düşmeye yeltenen.

Âşık isen cahillere sır deme,
Çünkü onlar hüsn-ü cemal görmemiş,
Cehle göre her şey gider adem’e,
Yok; “yok olmuş” varda kemal görmemiş.

Fakat âşık, girer aşkın yoluna,

Şu kalbimin sızısının sebebi,
Bilinmiyor bilemedim azizim,
Acep kimden yazısının sebebi?
Onu da ben dilemedim azizim.

Sevda mıdır, nasıl şeydir bu halim?

Cüz’i bir gayrete denirse cefa
Ambarı dolduran hiçlik yutulur
Nafile, çark döner binlerce defa
Lokmalar çiğnenir açlık yutulur.

Tenbelce kaykılıp şilteye uzun

Gecenin içinde sönük bir ışık,
Uzaktan uzağa gözüme çarptı,
Karanlık, aydınlık oldu karışık,
Kandili tutarken yüzüme çarptı.

Yolcuyum meçhule, duraksız yolda,

Eğer bir adam, haddini bilse;
Hem hiç yanlıştan, yana değilse,
Onun hukuku, gasp da edilse,
İşte beşerin, yoludur yolu,
İşte Hakk’ın, kuludur kulu.

Telâş ile koşuşanlar görmüşüm,
Kimi neş’e kimi keder halinde,
Ben de baktım içlerine düşmüşüm,
Bir şeyler var her birinin gönlünde.

Gelen-giden bu ahâli ne yapar?

İslâmın karargâh diye seçtiği,
Tefekkür ufkunu yoklayan bir Nur,
Münkirin fikrini kesip biçtiği,
Kalpleri şüpheden, paklayan bir Nur.

Felâket-helâket asrına gelen,

Nur dağının zirvesine çık da bak,
Göreceksin medet veren el nedir?
İman nuru fidanını dik de bak,
Göreceksin diken nedir gül nedir?

Bu güzelim hasb-ü hale gel yeter,

Mum bir tac takmıştı, alevlerden başına,
Pervane dönüyor, başındaki tacına,
Bu hüzün bana mı? Soruverdi pervane;
Çırpınıp bakmıştı, mumun gözü yaşına.

Yaklaşan sabahla, hava aydın olacak,