Bedri Tahir Adaklı Şiirleri - Şair Bedri ...

Mum bir tac takmıştı, alevlerden başına,
Pervane dönüyor, başındaki tacına,
Bu hüzün bana mı? Soruverdi pervane;
Çırpınıp bakmıştı, mumun gözü yaşına.

Yaklaşan sabahla, hava aydın olacak,

Fırsat verme düşmana, güzeli çirkin eder,
Çünkü tahrip kolaydır, bu yüzden gâlip olur,
Küçük bir kibrit başı, bir beldeyi yok eder,
Mağlup eder ülkeyi, işgâle tâlip olur.

Bir binânın bânisi, belki yirmi kişidir,

Ölümle lades tuttum, aldanmak istemedim,
Unutmam dedim amma, gafleti yetti bana,
Altın kapta bal sundu, reddetmek istemedim
Aldandım yedim balı, zararı yetti bana,
,
Sunulan balı aldım, meğer o zehirliymiş,

Ey mahzun Ayasofya, çıkmıyor sesin sedan,
Tekrar ezanlar için, bir haber sal Bilâl’e..
Zincirleri parçala, hür olsun esir edan,
Ecnebi selam dursun, ufkundaki hilâle.
Türbedarın yanında, Fatih hala bekliyor,
Sabırla tesbihleri; birbirine ekliyor.

Kaçınılmaz kaçışlarım
Vardı nedense
O zaman

Acaba kaçan ben miydim
Yoksa hayat mı

Görüntü güven vermiş gülbahçeye salınmış
O yüksek bahçelerden uçmak da var sultanım
Mazluma batırdığın, dikenler çok kalınmış
Tabanları yağlayıp kaçmakta var sultanım

İstemeyiz kimsenin kılına zarar gelsin

Birçok insanlar vardı karşımda,
Hepsine sen dediğim,
Sonra; o kimseler arasında bir ben vardım tek başıma,
Ağaçlara bakıyordum herkes gibi,
Yaprakları sararıp da düşmeye yeltenen.

Âşık isen cahillere sır deme,
Çünkü onlar hüsn-ü cemal görmemiş,
Cehle göre her şey gider adem’e,
Yok; “yok olmuş” varda kemal görmemiş.

Fakat âşık, girer aşkın yoluna,

Şu kalbimin sızısının sebebi,
Bilinmiyor bilemedim azizim,
Acep kimden yazısının sebebi?
Onu da ben dilemedim azizim.

Sevda mıdır, nasıl şeydir bu halim?

Cüz’i bir gayrete denirse cefa
Ambarı dolduran hiçlik yutulur
Nafile, çark döner binlerce defa
Lokmalar çiğnenir açlık yutulur.

Tenbelce kaykılıp şilteye uzun