Bedri Tahir Adaklı Şiirleri - Şair Bedri ...

Hak olmayan sevdada, nice elemler gördüm,
İftirak elemiyle, kıskançlık elemi var,
Mutluluk aranırken, azaba düşen gördüm,
Almışsa ecel yâri, yalnızlık elemi var.

Hem hiç şüphe edilmez, zaman bir gün bitecek,

Önümde iki yol, görünür bana,
Duydum ki yollardan birisi yanlış,
İkisi, doğru der gösterir bana,
O zaman bunlardan hangisi yanlış?

Hiç kimse demiyor yoğurdum ekşi,

Kalemin bir ucu, kâğıda dönük
Muhabbet gözüyle bakıyor gibi
Ne işi gayesiz ne şevki sönük
Gönlünden duygular akıyor gibi.

Üstüne konulmuş karmaşık çizgi

İstikbal, acılarla, alûde bizi bekler,
Ebedi bir iftirak, gelmiyor mu acaba?
Zevalin elemiyle, derde çok dertler ekler,
Bu yokluktan var oluş, doğmuyor mu acaba?

Sonra bir gün bir akıl, yolda kalbe rastladı,

Hürriyet pınarı kesilmez asla
Yeter ki kaynayan yeri bulunsun
Dayarsan dudağın doyulmaz asla
İçecek olana duru bulunsun

Zindan-ı esaret varsa kaderde

Henüz olgunlaşmamış, buruk tadın
Çocuksu hatıraları;
Her aklıma gelişinde burnumu sızlatır.
Muhabbet ve sadaket fedailerinin,
Yalın ayak ocak başlarının içinde..
Dibi kara tencerelerin,”kendisini güldüren”

Acz ve fakr denilen bir kuvvet vardır,
Kudreti zaafa, muhafız yapar,
Anadan yavruya bir kale vardır;
Vererek canını cana can katar.

Zaafı kullanıp edersek niyaz,

Hiçbir kusur olmayan görünen dünyadır bu,
Yalan denir dünyaya, dedikleri söz yalan,
Semâvat hanesine, serilmiş eşyadır bu,
Tenkit için bakınan, insandaki göz yalan.

İlâhi isimlerin, bir aynası olmuştur,

Firakı hiç istemem, kaçarım hem şiddetle,
Fena-fani titretir, bu’diyetden nefretle,
Aşkım-sevdiceğim, iftirak etmemeli,
Tahammül mümkün değil kat’iyen ölmemeli.

Aşkın sekr’i bunları; adem ve yokluk sandı,

Bu âlem kitap gibi, okunur satır- satır,
İkaz var her satırda, kırmayın gönül-hatır,
Okuyor ehl-i şuur, anlamaz bazıları;
O zaman gönüllere, açılmış bir savaştır.

Kitabın yazıları, çok şeyler anlatıyor,