Bedri Tahir Adaklı Şiirleri - Şair Bedri ...

Baharla birlikte olanlar;
Yemyeşil zamanını yaşarken,
Mavi deryalar ile kolkola..
Zamana dizilmiş tesbih taneleri gibi..
Kainatın nağmeleri devam ederken..
Paslı veya berrak gönüllere hitap ediliyordu.

Sonsözün söylenen manası başka,
Önceki şiirin sözleri belli,
İftira su-i zan zulumdür aşka,
Güzele hayranlık bizde de belli.

Usta riyakar, aşıkmış acep niçin?
Aslı tasannu, söylenen şiir için.

Olmaz desekte şiire böyle şair
Dürüst değil ki şiirler; söz ve sair,

Biraz uzanıp bakayım dedim,
Mâlî hülyâya dalayım dedim,
Hayâlimden az sorayım dedim,
“Dünyada huzur, olmaz” dediler.

Hem de düşteyken gelenler oldu,

Ref’ine çalıştım, hüznün ve derdin,
Yorulmuş bir hale, giriftarım ben,
Bana sen bu derdi; hak ettin derdin,
Yeter ki sen söyle, taraftarım ben.

İsyanım olmadı, benimdi bu dert,

Beklenen bir kederin, tasavvuru kedermiş,
Baktım ki meçhul bana, endişeyle beklerim.
İstikbal endişesi, gelişinden betermiş,
Tükenen umuduma bir mu’cize beklerim.

Ölümün soğuk yüzü, neden böyle korkutur?

Ne kitap ne defter, yazar bunları,
Hissedip görürsün kalbin gözüyle,
Ne hevâ ne heves bulmaz bunları,
O aşkı anlarsın; kalbin gözüyle.

İmkânat içinde, tüm mevcudatı,

Bir kimseye düşmanlığa zaman yok
Düşman his’e düşmanlıkta öz bizim
Saldırana karşılıkta eman yok,
Sulh olmanın teşvikinde söz bizim.

Kötü duygu bizde ise bîzarız

Cemalin zevalinden, kopmuşsa gönül bağı,
Sıla ile gurbeti, ayırmaz hiçbir hasret,
Filizlensin habbeler, kaderden gönül bağı,
İç içedir düşlerin, yaksa bile o hasret,
Gurbette figan eden, bir garip bülbül ağlar,
Harap olmuş bahçade, benzi solmuş gül ağlar.

Varımız yoğumuz bir avuç içi
Onu da kaybeden ellerim üzgün
Şaşırıp kadere atmayın suçu
Şu beni mahveden hallerim üzgün.

Olmadı ne hüner ne de marifet