Bedri Tahir Adaklı Şiirleri - Şair Bedri ...

Sefâhât, kabahât umumi ise,
Musibet ve bela umumi olur.
Masuma-kötüye beraber gelse,
İlâhi emirler adâlet olur.

Mazluma-zalime verilen bu şer,

Rüyamı, yakazamı? Artık onu bilemem,
Menâm’a girdim çünkü, nasıl olsa dönemem.
Bilemem tüm esrarı, ancak tahmin ederim,
Hayâlen kanat açıp, yükselerek giderim.

Çok uzak bir diyarı, nazar edip gezmişim,

Çamuru karıp da bir yürek yaptım,
En uygun bir yere, koyarım diye,
Endişe ederek, bir kürek kaptım,
Ya acı çekerse, cayarım diye.

Elimde çarpmıştı, bir iki kere,

Kıymeti olur mu yarsız âlemin?
Birçok kalp, böyle şey görmezmiş inan,
Misafir kaldığın dünya hanının,
Hancısı nefreti sevmezmiş inan.

Bir kalbe bir sevda girerse eğer,

Bekleyen var seni, sabah seherde,
Bahardan bir buket, sunacak sana,
Merakla sorarsın ne var bu yerde?
Muhakkak bir rahmet inecek sana.

Bülbül ol, şakıyıp anlat derdini,

Gönüller seması kap kara bulut,
Döküldü yıldızlar, görünmez oldu,
Sevdaya vuruldu koskoca kilit,
Sevginin kıymeti bilinmez oldu.

Geçmişe yönelip etsek de sefer,

Kıramadım hevâ ile bağlayan,
İçimdeki polat misal zinciri,
Garip gönlü acz ve farkla dağlayan,
Ağır gelir nefse helâl zinciri.

Bakla-bakla halkalardan uç-uca,

Mazlumun hakkın, gasp eden olsa,
Bu yere zaptiye tam vasıl olsa,
Orada müşahit, olsa da biri;
Ona da haksızı, soracak olsa

Kur’an’ı tahkik edip, alır almaz ilhâmı,
Önce kendi yaşayıp, lûtfeder başkasına,
Tecdid görevi ile, takdîminde İslâm’ı,
Doğru olan İslâm’ı veriyor başkasına.

Hak hatırı âlîdir, feda olmaz hatıra,

Ne büyük servet idi, şafağın kızarması,
Kızaran simâsına, şöyle bir baktı gönül,
İffeti temsil eder, kızarıp-bozarması,
Önüne baktı ama, içine attı gönül.

Bir zaman saçlarını, çiçekler karıştırdı,