Bedri Tahir Adaklı Şiirleri - Şair Bedri ...

Geride kalıp da, kurda yem değil,
Ortada bulunmak, bence çok güzel,
Hep önde koşturan, ata gem değil,
Dizginden tutunmak, bence çok güzel.

Savurgan olmayıp cimri de olma,

Görüş, için bir kıyas, olmaz senin dar fikrin,
Buradan çizgi çekip, sınır koymuş göklere,
Cirimleri kızdırır, yaptığın batıl zikrin,
Dürbün olmuş feraset, öyle bakmış göklere.

Zerreler küçük diye, zannetme ki değersiz,

Ötelerden bir ses geldi gönlüme,
Ta.! Verâdan fısıltıymış duyduğum,
Hayat ise nefes verdi ölüme,
Gidiş değil, gelişiymiş, duyduğum.

Kürre-i arz, hem daracık hem fâni,

Gölgemi bıraktım, gün ortasında,
Sırtımı çevirdim, güneşe bugün,
İstikbâl beklerken aş çantasında,
Vücûdu gömerim, bir taşa bu gün.

Toprağa ekilse, benim yüreğim,

İzzetin zirvesini, kaplamış kara duman,
Aşk kanadı olmayan, ta! Göklere uçamaz.
Düşmekten korkar mı hiç, yerde yatan bir adam,
Alçak olur mekânı, yüksek yere çıkamaz,

Muhabbet meltemleri, üzerinde esenin,

Eski mazinin
Yeni yarası;

Hayalimde; yine bahsin geçiyor,
Kanayan yaranın, taze kanıyla..

Eskiden beraberdi, geda ile sultanlar,
Ayırmazdı hiç kimse, çullu ile pulluyu,
Adalette, müsavat, yapılırdı o yıllar,
Yorulmuş olmalılar, uzan biraz yat uyu,
Hadi uyu, yat uyu, teriyle yat-yat uyu.

Binlerce ay olsa, gökte parlayan,
Gene de güneşten alır ışığı,
Anlamaz; sırrına bakıp varmayan,
Verse de eksilmez korur ışığı.

Kalplere aynadır mahbuba dönük,

Hançer olup battı güneş, akşamların bağrına,
Kan-revan içerisinde kararıp kaldı gece..
Ruhumu titretmekte endişeler zindanı,
Düşlerim yapa-yalnız, kuyunun dibi gibi,
Yanıp biten mum oldu,
Umudumun her anı..

Ömür bitti, ihtiyarım ne çare,
Teselliye gelen bile bulunmaz,
İşte şimdi hayatım bir virane,
Hızlı hızlı çöküşüm var durulmaz.

İhtiyar ve ihtiyare dostlarım;