Bedri Tahir Adaklı Şiirleri - Şair Bedri ...

İşte bakın yine kayboluyor güneş,
Kaybolan; gün mü, güneş mi?
Aldırmayın kayboluşuna siz,
Tekrar bize sabahı getiriyor ya hani..

Çünkü güneş; bize hiç yalan söylemedi,

Heba olmuş onlarca seneler..
Tek-tek sayılı,
Hıçkırıkların ömrü..


İçimin enkazında oluşan ufuneti;

Balık suda boğulmaz, sevenler boğar onu,
Başka düşman arama, dostların yeter sana,
Hasmına dostça davran, bu haller döver onu,
Silaha gerek kalmaz, kasların yeter sana.

Katiller maktülünün, fermanını yazmakta,

Gün dönüp de kayboldu, yine göründü hüzün,
Bak el-etek çekildi, akşama daldı güneş,
Hem karanlık hem aydın, kaç kez belirdi yüzün?
Gece garibe düştü, gündüze kaldı güneş.

Kimse görmez derdimi, karanlık, köşe bucak,

Bir den çıban çıkınca,
Yanlış yerde olunca;
Müthiş hasta yapardı,
Baş verip patlayınca

Her güne güneşle, bir billur sabah,
Zülfüme meltemden, aklar takılır,
Pembe renk morarır, kahrolur sabah,
İdraki zorlayan, anlar takılır.

Bir ömrü yok eden, zaman seline,

Sihirli değneğini, meltem; göğe uzatır,
O da hemen uzayıp, değer ta bulutlara,
Açılır ayın yüzü, bir tebessüm aratır,
Muhabbet mehtabını verir ta umutlara.

Ay ve güneş birlikte, münâvebe ederek,

Bu saray-ı alem, acep nasıl yapılmış?
Bir benzerimi var, iktibas’en alınmış!
Bu güzellik böyle, hayret nasıl oluşmuş?
Kendi çok güzelmiş ki; Ondan güzel yaratmış.

Aydın, bulutsuz, pırıl-pırıl bir yaz günü,
Güneşin inişe yöneldiği bir an…
Peçesini açmış, nur yüzlü dilber edasıyla,
Denizin; berrak, pürüzsüz siması ile yüzyüzeler …

Ağır-ağır, sükun ve sükunetle,

Aslına bakarsan niyetler başka,
Yaklaşıp riyaya, bürünür adam,
Sîretler bir başka, suretler başka,
Tencere tavayla, dövünür adam.

Onlardan değilsin, evet farklısın,