Bedri Tahir Adaklı Şiirleri - Şair Bedri ...

Eğreti ömrümde, bir iki nefes,
Karışır havaya, savrulur gider,
Kıymeti bilinmez, kemikten kafes,
Düşer de toprağa, kaybolur gider.

İçimde yüreğim çırpınır durur,

Bir ip bulduk, uçlarında düğümler,
Düğümlerin araları, bilinmez,
Bir uç doğum, diğer ucu ölümler,
Mahiyeti bizce meçhul bilinmez,

Kimi vardır, gemi bağlar sahile

Erken olur sabahı; “kararan”, gecelerin,
Hürriyet güneşinin, bekleriz doğuşunu,
Pırıl-pırıl bir sabah, arayan nicelerin,
Seher vakti ufukta, gözleriz duruşunu.

Güneşin nazarıyla, hicap etti bulutlar,

Bu diyâr’a, yabancıyım,
Tanışmayı, görmüş oldum.
Yolculara bir hancıyım,
Kervanları, görmüş oldum.

Gelen yolcu, bazen kara,

Gökyüzü nâra attı, o gürleyen sesiyle,
Yağmuru çağırmıştı, görevinin başına,
Çatlayan dudakları, nasırlı elleriyle,
Banmıştı, kan karışmış, gözden gelen yaşına.

Açıldı nasırlı el, hak divana tuttular,

İmtihan yurdunun, sefer anında,
Dikeni bilmeyen, gülü ne bilsin,
Civan mert neler var, er meydanında,
Kendini bilmeyen, eli ne bilsin.

Güneşi görmezse, kabahat kimde?

Bilir misin ne oldu, hiç tahmin edemezsin?
Kaderin defterini, okudum satır-satır.
Yapma etme dediler, sen onu bilemezsin,
Sayfaları koparttım, hep yırttım çatır-çatır.

Dedim ki, ben aslında; istidatlı biriyim,

Bir siyah örtü vardı yüzünde,
Yıldızlarla yaldızlı,
Rüyaları bağrında gizleyen gecenin,

Kaçtıkları yerleri nerden bilsin ki gölgeler?
Oralar, karanlıkların başladığı tek yerdi,

İlâhi hitaptan, duyduğu kelâm,
Halık’a kurbiyet ne işler yapar,
Kurbana; kurbandır, âlem-i İslâm,
Akan kan hükmüyle, çok işler yapar.

Ezelden gelmiştir, mukaddes hitap,

Koynumda saklıydı düşlerim,
Kirlenmemiş dünyalarımda…
Bahar kokusu varken,
Kuşlarla birlikte
Cıvıldaşırdı çocukluk…