Bedri Tahir Adaklı Şiirleri - Şair Bedri ...

İmtihan yurdunun, sefer anında,
Dikeni bilmeyen, gülü ne bilsin,
Civan mert neler var, er meydanında,
Kendini bilmeyen, eli ne bilsin.

Güneşi görmezse, kabahat kimde?

Güneş akşam veda edip giderken,
Yine hüzün çöktü, dağlar yoluna,
Gök kubbede, yıldızları silerken,
Bitsin firak, visâl düşsün yoluna.

Nasıl geçer bu sevdanın hüzün’ü?

Yeryüzü nedense, hep iniş-yokuş
Bu millet düşmesin tutsun el ele,
Baksana yürürken, hep itiş-kakış
Koşarak çarpan kim? ,
Bizim hergele.

Zaman mı var adâvete-nefrete,
Vazifemiz muhabbettir, hillettir,
Dostluk için herkes gelsin gayrete,
Bu yolumuz bak himmettir, servettir.

Hak’tan yana olsun gönlün insana,

Merak ile bakarken, ses geldi semavattan,
Ne nâmeli sesler ki, mest etti sanki beni,
Her bir işi şuurlu, olmaz ki cemadattan,
Bu şûurlu tezyinat, şaşırttı inan beni.

Hele bir bak semaya; dalgasız deniz gibi,

Adamsan tatbik et, ben de göreyim,
Bekâra karıyı boşamak kolay,
Nağmeli sedayı sende göreyim,
Hamamda türküyü, söylemek kolay.

Afganlar, Çeçenler nasıl vuruştu,

Bir siyah örtü vardı yüzünde,
Yıldızlarla yaldızlı,
Rüyaları bağrında gizleyen gecenin,

Kaçtıkları yerleri nerden bilsin ki gölgeler?
Oralar, karanlıkların başladığı tek yerdi,

Bilir misin ne oldu, hiç tahmin edemezsin?
Kaderin defterini, okudum satır-satır.
Yapma etme dediler, sen onu bilemezsin,
Sayfaları koparttım, hep yırttım çatır-çatır.

Dedim ki, ben aslında; istidatlı biriyim,

İlâhi hitaptan, duyduğu kelâm,
Halık’a kurbiyet ne işler yapar,
Kurbana; kurbandır, âlem-i İslâm,
Akan kan hükmüyle, çok işler yapar.

Ezelden gelmiştir, mukaddes hitap,

Bu güzel gözlere, her nasılsa vuruldum.
Mademki vuruldun, evlen diyen bulunmaz.
Evlenmek uğruna, çabalayıp yoruldum.
Yuvayı kurmaya, yardım eden bulunmaz.

Cemâlin hüsnüne, âşık oldum bir kere,