Bedri Tahir Adaklı Şiirleri - Şair Bedri ...

Hakk kahrına düçar etsede seni,
Hadim olup kıyam durup da güle,
Ol Cemil’den emir gelse de yeni,
Tam ömrünü birden verirsin güle.

Bülbül birgün güle sunarken ferman;

Her bir insanımız, kalmasın yasta,
Sana hiçbir maraz, gelmez mi sandın?
Zaten milletimiz, bununla hasta,
Hasbi olanı sen şaşkın mı sandın?

Zira düşmana da, hasbilik etsek,

Mısralardaki ifade maharetini;
İşitirken, raks’a gelen gönül;
Mütalaa ufkunda uçuşan binlerce bülbül,
Hicab edip sus-pus oldular.

Bu hitaba mashar GÜLLER;

Muhabbet bağının, bülbülü gibi,
Hak deyip, seherde, ötesim gelir,
Risâlet dağının, sümbülü gibi,
Huzurda, boynumu bükesim gelir.

Kurbanın olayım, Senin adına,

Aç-açık günler oldu, hiç zillete düşmeden,
Müstâğni etvar ile, yola revan olmuşum,
Bazen ikramım oldu, aç olsam da yemeden,
Üst-baş yırtık baş eğik, yola revan olmuşum.

Mâzi denen yollarda, düşe kalka yürüdüm,

Kesildi dizlerimin dermanı, vaktin basamaklarında,
Kendi kule'min başına varmak üzereyken,
Ufka bakmıştım,

Hani kulleyn vardı,
İçine telvis etmişti bahane,

Kıyafet deyip geçme, ne çok hüneri vardır,
Behimi nazarları, bertaraf etmiş olur,
Sıcak soğuk diyerek, örttüğü yeri vardır,
Bir çok şeyden hıfzeder, bir güven vermiş olur.

Bazen öyle olur ki, farklı şeyler anlatır,

Gönül dili olan mana;
Dökülürken dilden,

Keşke hoyratca ve canhıraşane,
Sökmeseydim yerinden.

Kımılda kardeşim, toparlan biraz,
Baksana Üsküdar göründü bize,
Umutsuz etmesin, sakın inkıraz,
Karşıya geçelim at’ı ver bize.

Dalalet fırkası, fazla çoğalmış,

ACININ İNTİKAMI

Alaylı dudakların itip düşürdüğü,
Topraklarla, haşir neşir umutlarım.
Sert ve haşin nefretin ekildiği,
Açlık, sefalet, ıstırap...