Bedri Tahir Adaklı Şiirleri - Şair Bedri ...

Şiirler bir derece, az bâki kalıyorlar,
Dilim de susmuş ise, benim için yalvarsın,
Dünyadan ayrılırsak, yazılar duruyorlar,
Yazdığım yazılarım, benim için yalvarsın.

Emr-i Hak olan ecel, bana bir gün gelecek,

Başkasının azabı, bana belki elemdir.
Sana gelen musibet, tıpkı bana gelendir.
Herkese taksim edip ona-buna verilen;
Zatındaki muhabbet, zirvelere erendir.
* * *

Sürüp gitmez durgunluk, gökyüzü hiddet eder,
Ayyuka çıkar avaz, gürleyen çığlıklarla,
Bu, olan-bitenlere, acaba dağlar ne der,
Uzaklar yakın olur ürperten çığlıklarla,

Alaycı eda ile onları süzme sakın,

Saklanmıştı sadefinde o kalbin,
Nadide bir elmas gibiydi,
Sızlatan sesler gelirdi parıltılardan,

Her nedense;
Bilinmez ve görünmez bir şeydi,

Ehl-i kâlp biri vardı, çok acırdı herkese,
Düşünürdü mâsumu, pek korurdu yârları,
Yardım eder garibe, boşalırdı hem kese,
Fakire- fukâraya, bağlardı karaları,

Şeytan neler söyledi, hiç birini duymadı,

İlim tüm cehli tardeder, nurlanır ufku,
Fehmi imbisat edecek, bir müdrik olsun,
Her bir müşkülü açarak, hatîbin nutku,
Herkes herkese saygıyı, göstermiş olsun.

Elbet masumun hatası, edilmez gıybet,

Sahili yok, deryadadır bu gönül,
Katre gibi, kalbe sığmış onu bil,
Yok, yok olsa, varlık olur, a gönül,
Var eden var, muktedirdir bunu bil.

Aşık olmak, sevda çekmek nerdedir?

Zülcenaheyn ulâma, kolay kolay bulunmaz,
Dünya ilmi bilenler, mana ilmi öğrensin.
İki ilmi olanın karşısında durulmaz,
Tek kanatla uçanı, bilmeyenler öğrensin.

Mü’min olan kimseye bu, ilahi bir ihsan,

Gönlümün semâsını, ne bulutlar kapladı,
Kara sevda yakıyor, semâ başka biçimde,
Fırtınalar, rüzgârlar, azapları katladı,
Hem tipiler esiyor, bora başka biçimde.

Kalbimden parça koptu, yuvarlandı vâdiye,

Nereden ödünç aldın, feryat-figan sesini,
Gırtlağını yırtma da, seni düldül sansınlar,
Şarkı olsa gam yemem, geğirti namesini?
Sus bâri bağırma da, seni bülbül sansınlar.

Sanırım, gidişatı, duymuşsundur ceddinden,